Η σιωπή των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης είναι χρυσός

gold

Της Βάλιας Μπαζού από το Πράσινο Ποντίκι

Τον τελευταίο χρόνο γινόµαστε µάρτυρες µιας συστηµατικής προσπάθειας παραπληροφόρησης που στόχο έχει να συκοφαντήσει, να υποτιµήσει και ακόµα και να ποινικοποιήσει κάθε άποψη που είναι αντίθετη µε την κρατούσα για το τι είναι ανάπτυξη και τι πρέπει να καταστραφεί στο όνοµά της για να πληρωθούν οι πιστωτές και για να ικανοποιηθούν συγκεκριµένοι εγχώριοι εργολάβοι και οι ξένοι συνεταίροι τους.
Για την επίτευξη αυτής της στρατηγικής χρειάζονται πολιτικοί σε όλες τις βαθµίδες της διοίκησης που να χαρακτηρίζονται είτε από ηµιµάθεια είτε από εύκαµπτη µέση, καθώς και Μέσα Μαζικής Ενηµέρωσης πρόθυµα να τους αποθεώσουν µη τηρώντας ούτε τα προσχήµατα.
Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγµα άσκησης αυτή της στρατηγικής είναι ο συστηµατικός «πόλεµος» που δέχονται οι κάτοικοι τεσσάρων νοµών της χώρας, της Χαλκιδικής, του Κιλκίς, του Έβρου και της Ροδόπης, περιοχές που έχουν επιλεγεί για να διεξαχθεί το πείραµα της νέας µεγάλης Ελλάδας που θα «πνιγεί» στον χρυσό και θα γίνει το Ελ Ντοράντο της Ευρώπης!

«Αόρατοι», «µπαχαλάκηδες» και άσχετοι
Οι κινητοποιήσεις των κατοίκων που είναι αντίθετοι µε τη λειτουργία µεταλλείων χρυσού είτε κατασυκοφαντούνται είτε αποσιωπούνται… εκκωφαντικά. Αντιµετώπιση αναµενόµενη, αφού η συντριπτική πλειονότητα των λεγοµένων ισχυρών ΜΜΕ ταυτίζεται µε τα εργολαβικά συµφέροντα, µε τους χρυσοθήρες της Χαλκιδικής και των άλλων περιοχών. Είναι γνωστό άλλωστε ότι ο πανίσχυρος εκδότης Γιώργος Μπόµπολας είναι συνεταίρος των Καναδών της Eldorado Gold , που έχει τα Μεταλλεία Χρυσού στην Κασσάνδρα, το Πέραµα και τις Σάπες.
Έτσι, όταν οι κάτοικοι βρίσκονται, για παράδειγµα, µέσα στο αρχέγονο δάσος των Σκουριών αντιµέτωποι µε διµοιρίες των ΜΑΤ που πετούν χηµικά ακόµα και πλαστικές σφαίρες, παρουσιάζονται από την κυρίαρχη µερίδα των ΜΜΕ ως «µπαχαλάκηδες», ως κουκουλοφόροι που από τους δρόµους των Εξαρχείων έκαναν εκδροµή – επιδροµή στις Σκουριές και πετούν µολότοφ για να κάψουν το δάσος και να διώξουν τους επενδυτές. Οι αναφορές των περισσότερων ΜΜΕ κάνουν λόγο για γνωστούς – αγνώστους µε µαύρα και καλυµµένα πρόσωπα, την ίδια στιγµή που οι εικόνες τούς διαψεύδουν δείχνοντας άντρες και γυναίκες κάθε ηλικίας που µε τα παιδιά τους ανά χείρας προσπαθούν να υπερασπιστούν τον τόπο τους.
Όταν οι κάτοικοι διαδηλώνουν κατά χιλιάδες και ειρηνικά στους δρόµους της Θεσσαλονίκης, εξαφανίζονται διά παντός από το πλάνο… Η πορεία τους, όπως οι ίδιοι λένε, γίνεται «αόρατη» και η έκφραση της αντίθετης γνώµης αποσιωπάται στο όνοµα της σωτηρίας της πατρίδας, στο όνοµα µιας αλλοπρόσαλλης ανάπτυξης και στο όνοµα επιχειρηµατικών συµφερόντων που είναι ταυτόσηµα µε εκείνα κυρίαρχων ιδιοκτητών ΜΜΕ. Όταν επαγγελµατίες, όπως µελισσοκόµοι, αγρότες, κτηνοτρόφοι, επιχειρηµατίες στον κλάδο του τουρισµού, εκφράζουν την αγωνία τους για τις επιπτώσεις και την οικονοµική καταστροφή που συνεπάγονται οι εξορυκτικές δραστηριότητες µε τη χρήση κυανίου, παρουσιάζονται ως οι συντεχνίες της «µελισσούλας», των «προβάτων» και του «φραπέ» που δεν θέλουν να πάει µπροστά ο τόπος τους και βάζουν το δικό τους συµφέρον πάνω από το συµφέρον της Ελλάδας…
Και όταν επιστηµονικοί φορείς, όπως το Τεχνικό Επιµελητήριο Ελλάδας – Τµήµα Κεντρικής Μακεδονίας και το Αριστοτέλειο Πανεπιστήµιο, βγάζουν πορίσµατα που έρχονται σε αντίθεση µε εκείνα των επιστηµόνων που συνέταξαν τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, χαρακτηρίζονται αδαείς και άσχετοι.

Οι µετρ της «γαργάρας»

Η ιδιότυπη «αφωνία» που έχουν επιβάλει σε κατοίκους, φορείς και επιστήµονες, συνοδεύεται και από τις γνωστές πολιτικές και δηµοσιογραφικές «γαργάρες». Το θέµα δεν αφορά µόνο την αποσιώπηση των κινδύνων που εγκυµονούν κατά τη λειτουργία των µεταλλείων χρυσού αλλά και συγκεκριµένες ειδήσεις που θεωρούν ότι θα κάνουν κακό στην «ανάπτυξη» του τόπου εάν γίνουν ευρέως γνωστές στους πολίτες.
Ιδού δυο χαρακτηριστικές περιπτώσεις που έχουν εντέχνως αποσιωπηθεί:
1η «γαργάρα»: Η Ελλάδα οδηγήθηκε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και απειλείται με ευρωκαμπάνα γιατί συστηματικά αποφεύγει να κάνει τα δέοντα προκειμένου να επιστραφεί δημόσιο χρήμα από την εταιρεία συμφερόντων Μπόμπολα που συμμετέχει στην εκμετάλλευση του χρυσού της Χαλκιδικής. Η Κομισιόν από το 2011 έχει κρίνει ως παράνομη και ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά την κρατική ενίσχυση ύψους 15,34 εκατ. ευρώ, που χορηγήθηκε στην εταιρεία Ελληνικός Χρυσός Α.Ε. με την πώληση περιουσιακών στοιχείων και γης του Δημοσίου σε τιμή κατώτερη της αξίας τους καθώς και με απαλλαγή από την υποχρέωση καταβολής φόρων. Αν και η Επιτροπή ζητά από το ελληνικό Δημόσιο να εισπράξει, και μάλιστα εντόκως, την παράνομη επιδότηση από την εταιρεία, η κυβέρνηση έχει στραφεί κατά του εαυτού της και κατά της απόφασης της Κομισιόν με στόχο η εταιρεία να μην επιστρέψει στο δημόσιο ταμείο τα παρανόμως εισπραχθέντα.
2η «γαργάρα»: Τα στελέχη του ΥΠΕΚΑ, πολιτικά και υπηρεσιακά, διαφήμιζαν την περιβαλλοντικά προηγμένη Φινλανδία θέλοντας να πείσουν τους «ιθαγενείς» σε Χαλκιδική, Κιλκίς, Έβρο και Ροδόπη ότι τα μεταλλεία χρυσού είναι μια ασφαλής δραστηριότητα. Όπως χαρακτηριστικά έλεγαν διαφημίζοντας επισκέψεις που είχαν κάνει στη Φινλανδία, «αφού μπορούν να το κάνουν εκεί που είναι πολύ προηγμένοι, μπορούμε και εμείς». Όταν, όμως, πριν από λίγες ημέρες στην προηγμένη Φινλανδία προκλήθηκε από το ορυχείο της Talvivaara Mining Company η μεγαλύτερη χημική καταστροφή στην Ιστορία της χώρας, τα ίδια πολιτικά και υπηρεσιακά στελέχη σφύριζαν αδιάφορα περί ανέμων και υδάτων.
Η διαρροή στο φινλανδικό ορυχείο προκλήθηκε όταν εμφανίστηκε ρήγμα στη λίμνη αποβλήτων. Το αποτέλεσμα ήταν να διαρρέουν ανά ώρα 5.000-6.000 κυβικά μέτρα νερού με υψηλές συγκεντρώσεις νικελίου και ουρανίου.
Τα προβλήματα, μάλιστα, είχαν αρχίσει να εμφανίζονται από την πρώτη χρονιά της λειτουργίας του, το 2008, με διαρροές στη δεξαμενή και με τις τουριστικές επιχειρήσεις που βρίσκονται κοντά στο ορυχείο να διαμαρτύρονται για ανάδυση οσμών που έδιωχναν τους πελάτες. Η επόμενη διαρροή εντοπίστηκε το 2010 όταν οι λίμνες της περιοχής έγιναν αλμυρές και οι μετρήσεις που πραγματοποιήθηκαν κοντά στο ορυχείο έδειξαν ότι τα επίπεδα συγκέντρωσης καδμίου και νικελίου είχαν κατά πολύ ξεπεράσει τα επίσημα επίπεδα ασφαλείας.
Αλλά είπαμε… αυτά είναι ψιλά γράμματα γιατί η σιωπή, και κυρίως των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, είναι αδιαμφισβήτητα χρυσός…

Πράσινο Ποντίκι Δεκεμβρίου 2012

PRASINO_38
Με τίτλο «Μεταλλεία Χαλκιδικής: Η σιωπή των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης είναι χρυσός» κυκλοφορεί στις 6 Δεκεμβρίου του Πράσινο Ποντίκι μαζί με το «Π».
Στο ρεπορτάζ επισημαίνεται η προσπάθεια κατασυκοφάντησης των κατοίκων τεσσάρων νομών της χώρας, της Χαλκιδικής, του Κιλκίς, του Έβρου και της Ροδόπης που παρουσιάζονται ως «μπαχαλάκηδες» και «κουκουλοφόροι» καθώς και η προσπάθεια υποτίμησης επιστημόνων, που σε πείσμα της γενικής χρυσοθηρικής υστερίας, λένε όχι στα σχέδια για τη λειτουργία μεταλλείων χρυσού και προβάλλουν ένα άλλο μοντέλο προόδου και ανάπτυξης.
Ακόμα στο τεύχος Δεκεμβρίου:
-Έξι στους δέκα πολίτες υποφέρουν από το κρύο. Σοκαριστικά στοιχεία για την εμφάνιση της «ενεργειακής φτώχειας» στην Ελλάδα
-Συναγερμός από πανευρωπαϊκή έρευνα. Χημικές ουσίες όπως υδράργυρος, κάδμιο και ΒΡΑ ανιχνεύθηκαν σε 4000 μητέρες και παιδιά.
-Ελ Σαλβαδόρ, οι γκραφιτάδες «πολεμούν» τις συμμορίες με τοιχογραφίες

Θα γίνει της… ανάπτυξης


Της Βάλιας Μπαζού από το Πράσινο Ποντίκι Μαΐου
Λοιπόν, τα ψέματα τελείωσαν. Βάλτε κράνη, επενδύστε σε τσίγκινες φορεσι­ές γιατί από τις 7 Μαΐου θα γίνει… της ανάπτυξης! Η «απειλή» αιωρείται πά­νω από τα κεφάλια µας τις τελευταίες είκοσι µέρες, µε τους wannabe αυτοδύναµους να εκφέρουν τη λέξη «ανάπτυξη» λες και ανακάλυψαν το Άγιο ∆ισκοπότηρο. Λες και η εκ­φορά και µόνο της λέξης έχει τη µαγική δύναµη του γκράαλ και θα παρέχει στην υπό χρεο­κοπία χώρα επενδύσεις και θέσεις εργασίας, όπως το ιερό γκράαλ παρείχε στον Ιωσήφ επί πολ­λά χρόνια, κάθε πρωί, τροφή και νερό µε θαυµατουργό τρόπο… Η αναπτυξιολαγνεία που έχει χτυπήσει τα δυο µεγάλα κόµµα­τα είναι, όµως, κενή περιεχοµέ­νου. Και είναι κενή περιεχοµένου αφού, µε την υπογραφή των µνηµονίων, υπέγραψαν και στον τοµέα της ανάπτυξης λευκή επιταγή. Κανένα όραµα, κανένα σχέδιο, ούτε καν µια ακατέργαστη ιδέα. Απλώς, σουρεαλιστικές πινελιές – και σε ένα κά­δρο χωρίς σκοπό, µέση, αρχή και τέλος. Οι λάτρεις της ανάπτυξης αρχίζουν και τελειώνουν τις εξαγγελίες τους αναµα­σώντας εκθέσεις ιδεών για τον τουρι­σµό, στις οποίες εσχάτως πρόσθεσαν νέα κεφάλαια για τις Ανανεώσιµες Πηγές Ενέργειας και για τον ορυκτό πλούτο της χώρας. Εν ολίγοις, η πρότασή τους για την ανάπτυξη της χώ­ρας περιλαµβάνει ό,τι πετάει και ό,τι κολυ­µπάει, αρκεί να το θέλει ο άγνωστος επενδυτής. Χιλιάδες κλί­νες σε 5άστερα ξενοδοχεία και χιλιάδες µεζονέτες όπου υπάρχει ελεύθερη σπιθαµή γης, κατά προτίµηση σε αιγιαλούς, δάση, ακόµα και προστα­τευόµενες περιοχές, αφού τα λιµάνια και τα αεροδρόµια της χώρας θα κατα­κλύζονται από εκατοµµύρια τουρίστες που θα συνωστίζονται για µια θέση στον ήλιο. Την ίδια ώρα, δίπλα στα 5άστερα θα απλώνονται, εκτός από τις ξαπλώ­στρες, δεκάδες χιλιάδες φωτοβολταϊκά που θα παράγουν γιγαβάτ πράσινης ενέργειας για να πάθουν ηλεκτροπληξία οι Γερµανοί. Στο πέλαγος, το Ιόνιο και, αν µας επιτρέψουν οι γείτονες, και στο Αιγαίο, πλατφόρµες πετρελαίου θα βγάζουν εκατοντάδες εκατοµµύρια βαρέλια πετρελαίου και εκατοντάδες εκα­τοµµύρια κυβικά µέτρα φυσικού αερίου. Και στα βουνά θα ξεχειλίζει ο χρυσός… χρυσός να φάνε και οι κότες! Όλες αυτές οι αντικρουόµενες προβολές της «ανάπτυξης» υπηρετούν τη λογική τού «ό,τι κάτσει, όπου κάτσει». Χωρίς να υπάρχει έστω και η υπο­ψία ότι οι γιγαντιαίες τουριστικές µονάδες τραυµατίζουν ανεπα­νόρθωτα τη βαριά βιοµηχα­νία της χώρας, οι εξορύ­ξεις υδρογονανθράκων την υπονοµεύουν και ο χρυσός σµιλεύ­ει… σεληνιακά τοπία.