Εξήντα mall στο Ελληνικό!

Της Βάλιας Μπαζού από το Ποντίκι

Τον υπολογισμό τον έκανε ο παραιτηθείς πρόεδρος του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου της Αθήνας, καθηγητής Γιάννης Πολύζος. Άλλωστε όπως ο ίδιος είπε στους δημοσιογράφους αυτός ήταν και ένας από τους λόγους της διαφωνίας των μελών του Οργανισμού με την πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΚΑ που επί της ουσίας σαμποτάρει το Νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο της Αττικής.
Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του κ. Πολύζου, στο Ελληνικό, θα κτιστούν 3.720.000 τετραγωνικά μέτρα. Εάν υπολογίσει κανείς ότι το Mall στη Νερατζιώτισσα είναι 63.000 τετραγωνικά μέτρα, καταλαβαίνει κανείς ότι στο χώρο του πρώην αεροδρομίου θα κτιστεί έκταση ίση με 60 mall!
Οι αριθμοί ξεπερνούν την κοινή λογική εάν υπολογίσει κανείς ότι στις χρυσές εποχές της ανοικοδόμησης, στην Αττική κτίζονταν το πολύ μέχρι 1 εκατομμύριο τετραγωνικά μέτρα το χρόνο.
Όπως επεσήμανε ο παραιτηθείς πρόεδρος του Οργανισμού το σχέδιο της κυβέρνησης έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις προβλέψεις του Νέου Ρυθμιστικού Σχεδίου. Και ασφαλώς αυτός είναι και ένας από τους λόγους που οι Παπακωνσταντίνου – Σηφουνάκης, έχουν καθυστερήσει χαρακτηριστικά την προώθηση του σχετικού σχεδίου νόμου. Γιατί πώς θα ήταν δυνατόν να προωθήσουν ένα σχέδιο νόμου που τους χαλάει τη «σούπα» της πλήρους τσιμεντοποίησης του Ελληνικού και όχι μόνον.
Ο καθηγητής του ΕΜΠ Γιάννης Πολύζος έκρουσε παράλληλα τον κώδωνα του κινδύνου επισημαίνοντας ότι τα σχέδια για την αξιοποίηση των 6.500 στρεμμάτων ισοδυναμούν με καθοριστική υποβάθμιση του κέντρου της Αθήνας αλλά και του Πειραιά. «Η σχέση που αναπτύσσεται» επεσήμανε « θα είναι ανταγωνιστική σε σχέση με τα κέντρα των δυο πόλεων». Εν ολίγοις ο τρόπος αξιοποίησης του Ελληνικού που προωθείται από την κυβέρνηση με την δημιουργία μιας νέας πόλης μέσα στην πόλη, ισοδυναμεί με χαριστική βολή στο κέντρο της Αθήνας και του Πειραιά.
Ενδεικτική επίσης της πολιτικής εγκατάλειψης του κέντρου είναι και η απόφαση όπως επεσήμανε ο κ. Πολύζος για άκριτη ανάπτυξη μεγάλων πολυδύναμων εμπορικών πάρκων τα οποία επίσης θα λειτουργούν ανταγωνιστικά και θα είναι επί της ουσίας «αντίπαλοι πόλοι» την ίδια στιγμή που το κέντρο της Αθήνας όπως και οι εναπομείναντες κάτοικοι και επιχειρηματίες του, ψυχορραγούν.
Ένα ακόμα σημείο διαφωνίας της διοίκησης του Οργανισμού με την πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΚΑ όσον αφορά τις προβλέψεις του Νέου Ρυθμιστικού ήταν και η αντιμετώπιση της βιομηχανίας. Η λογική του Οργανισμού ήταν όχι ο εξοστρακισμός από την Αττική των βιομηχανικών χρήσεων αλλά η διατήρηση των 52 βιομηχανικών περιοχών και η επέκτασή τους κατά 20.000 στρέμματα. Πρόβλεψη με την οποία διαφώνησε ο ΣΕΒ…

Τα μεταξωτά εσώρουχα…


Της Βάλιας Μπαζού από το Πράσινο Ποντίκι Μαρτίου
…Θέλουν και επιδέξιους κ#%&$ς. Γιατί ο τρόπος που κάθε χώρα επιλέγει να αξι­οποιήσει τα «κουφάρια» της είναι ο πλέ­ον ενδεικτικός για το εάν µπορεί να κάνει ένα βήµα εµπρός ή ένα άλµα στο κενό. Γιατί ο τρόπος που σχεδιάζει, ο τρόπος που φλερτάρει µε το µέλλον, και όχι µε τη στιγµή, είναι ένδειξη του πώς αντιλαµβάνεται τις έννοιες ανάπτυ­ξη, εκσυγχρονισµός, µεταρρυθµί­σεις. Και έχω δυο παραδείγµατα µε δυο «κουφάρια», ένα ελλη­νικό και ένα ιταλικό.
Το εγχώριο «κουφάρι» εί­ναι το Ελληνικό, τα 6.000 στρέµµατα µαζί µε την παραλιακή ζώνη που εδώ και χρό­νια χάσκουν ανεκµε­τάλλευτα. Και το ιταλικό µια παροπλισµένη γέφυρα.
Στην Ελλάδα η κυβέρνηση επέλε­ξε να κατασκευάσει στην πιο ακριβή αστική γη της Ευρώπης ένα τέρας… Σπίτια, εµπορικά κέντρα, καζίνο, ουρανοξύστη και ό,τι άλλο κατέβει στο κεφάλι του επίδοξου επενδυτή. Η κυβέρ­νηση επέλεξε να καθορίσει τους όρους δόµησης, τις χρήσεις γης και τους όρους κάλυψης µε νόµο, τον οποίο έβαλε σε δηµόσια διαβούλευση για έξι ηµέρες!
Η κυβέρνηση επέλεξε να χαλαλίσει τη µεγαλύτερη ελεύθερη γη της Ευρώπης, χωρίς κανέναν σχεδιασµό, χωρίς βέβαια αρχιτεκτονικό διαγωνισµό, χωρίς καµιά προβολή στο µέλλον. Επέλεξε, δηλαδή, και µάλιστα σε υπερθετικό βαθµό, απλώς να πατήσει πάνω στα δοκιµα- σµένα βήµατα που κατέστρε­ψαν τις ελληνι­κές πόλεις.
Στην Ιταλία, το στοίχηµα ήταν µη­δαµινό σε σχέση µε το στοίχηµα της αξι­οποίησης του Ελληνι­κού. Ήταν απλώς µια παρο­πλισµένη γέφυρα 20 χιλιοµέτρων που ήθελαν να την εκσυγχρονίσουν. Και τα… κορόιδα οι Ιταλοί έκαναν αρχιτεκτο­νικό διαγωνισµό και ζήτησαν νέες ιδέες, προτάσεις που να ανοίγουν ένα παράθυ­ρο στο µέλλον. Και το αποτέλεσµα ήταν άκρως εντυπωσιακό. Για παράδειγµα, η πρόταση των Francesco Colarossi, Giovanna Saracino και Luisa Saracino – που παρουσιάζουµε σε αυτό τεύχος – για τη µετατροπή της γέφυρας σε έναν ηλιακό και αιολικό δρόµο που δεν θα συνδέει µόνο τις περιοχές Bagnera και Scilla, αλλά θα παράγει συγχρόνωςενέργεια για την κάλυψη των αναγκών σε ηλεκτρισµό 15.000 σπιτιών!
Η πρό­ταση, χάρµα αισθητικής, εκµεταλλεύεται στο έπακρο τη σύγχρονη πράσινη τεχνολογία και τα σύγχρονα πράσινα υλι­κά. Μια γέφυρα που, αντί για άσφαλ­το, θα έχει πλέγµα ηλιακών κυψελών και στα διαστήµατα µεταξύ των πυ­λώνων της, ανεµογεννήτριες. Εάν ο εκσυγχρονισµός µιας γέφυρας 20 χιλιοµέτρων µπορεί να ιντριγκάρει σε τέτοιο βαθµό αρχι­τέκτονες και designers, ας φανταστούµε πόσο µεγά­λη ευκαιρία χάνεται για την Αθήνα, τους πο­λίτες της και τους επιστήµονές της.

Το Ελληνικό και τα «κορόιδα» οι Αμερικανοί

Της Βάλιας Μπαζού από το Πράσινο Ποντίκι Ιανουαρίου 2012

Tους κατοίκους του Σικάγου τους έπιασαν κορόιδο και τους οδηγούν στην υπανάπτυξη!

Οι απαράδεκτες αρχές της αµερικανικής µεγαλούπολης µε µια απόφαση – σοκ καταστρέφουν µια από τις µεγαλύτερες αδόµητες αστικές εκτάσεις που υπάρχουν στις ΗΠΑ και τη µετατρέπουν σε πάρκο!

Μάλιστα οι µωροφιλόδοξοι θέλουν το πάρκο τους να είναι το µεγαλύτερο σε όλες τις ΗΠΑ! Για τέτοια κατάντια µιλάµε… Γιατί, βλέπετε, τα Αµερικανάκια είναι… «Αµερικανάκια» και δεν ξέρουν τι εστί αστική ανάπλαση και ανάπτυξη, δεν ξέρουν πώς µπορούν να εκµεταλλευτούν µια έκταση για να κόβουν καθηµερινά µονέδα. Ζουν στον κόσµο του Μάλµπορο και δεν διαθέτουν πολιτικούς του δικού µας διαµετρήµατος για να τους εξηγήσουν τι εστί βερίκοκο… Πώς ξεπουλάς, δηλαδή, µια ελεύθερη δηµόσια έκταση για να κάνει ο κάθε επίδοξος επενδυτής ό,τι γουστάρει, όπου γουστάρει, όπως γουστάρει. Πώς δηµιουργείς µια νέα πόλη µέσα στην πόλη, πώς φέρνεις τον πολιτισµό τσιµεντάροντας αντί στρώνοντας χώµα και φυτεύοντας διάφορα ενοχλητικά δέντρα.

Για να σοβαρευτούµε… Στο Σικάγο η απόφαση να µετατρέψουν µια βιοµηχανική περιοχή 140.000 στρεµµάτων στο µεγαλύτερο πάρκο των ΗΠΑ έρχεται την ίδια στιγµή που οι δικοί µας ξερόλες θυσιάζουν 6.500 στρέµµατα στο Ελληνικό και θέλουν να µας πείσουν ότι πουθενά στον κόσµο δεν γίνονται τέτοιας µεγάλης κλίµακας πάρκα… Μόνο που δυστυχώς γι’ αυτούς τα «κορόιδα» οι κάτοικοι του Σικάγου θα έχουν ένα πάρκο 20 φορές µεγαλύτερο από το Ελληνικό! Συνέχεια