Ξεφυλλίστε το Πράσινο Ποντίκι Σεπτεμβρίου

Όπως ακριβώς τυπώνεται

Πράσινο Ποντίκι Σεπτεμβρίου (2012)

Με κεντρικό θέμα το αλισβερίσι συμφερόντων που ρίχνει στην «πυρά» τα φωτοβολταϊκά κυκλοφορεί το Πράσινο Ποντίκι Σεπτεμβρίου μαζί με το «Π».
Στο αφιέρωμα αποκαλύπτεται ότι τα νέα μέτρα του ΥΠΕΚΑ αποτελούν απροκάλυπτη αβάντα προς τα ορυκτά καύσιμα, οδηγούν σε αδιέξοδο εκατοντάδες μικροεπενδυτές, ευνοούν μόνον τους μεγαλοεπενδυτές που επωφελήθηκαν από την ένταξή τους στις διαδικασίες του fast track και συνεπάγονται άνθιση του παρεμπορίου των αδειών.
Ακόμα:
– τι σχέση έχει η ξηρασία που πλήττει τις ΗΠΑ με το ελληνικό ρεβίθι και την έκρηξη στις τιμές των τροφίμων.
-τα must do των αστικών λαχανόκηπων
-οι εκκεντρικοί «έλληνες» της Αρκτικής με το μαύρο δέρμα που τους κάνει αόρατους!

Η φαντασία καταργεί το πετρέλαιο

Από το Πράσινο Ποντίκι
Σε έναν κόσμο χωρίς βενζίνη και πετρέλαιο, σε τι θα μπορούσαν να μας χρησιμεύουν οι αντλίες; Το ερώτημα μπορεί να είναι βέβαια λίγο έως πολύ ουτοπικό, αφού μόνον σε ταινία μπορεί να δούμε τον κόσμο μας να έχει «απεξαρτηθεί» από τα ορυκτά καύσιμα, η απάντηση, όμως, για το τι θα κάναμε τις αντλίες βενζίνης και πετρελαίου προκάλεσε «έκρηξη» ιδεών και οι μετατροπές που έγιναν είναι όντως εντυπωσιακές.

Οι προτάσεις κυμαίνονται από καρέκλα για κουρείο, ενισχυτή για ηλεκτρική κιθάρα, μίνι γκολφ, τηλεφωνικό θάλαμο, πιάνο, σπιτόσκυλο, μηχάνημα για τσίχλες, τζάκι, χρηματοκιβώτιο, μηχανή παρασκευής ποπ κορν, τζουκ μποξ μέχρι και ψυγείο!

Η πρωτότυπη εικαστική παρέμβαση εντάσσεται στο πλαίσιο της εμφάνισης του πρώτου εμπορικού ηλεκτρικού αυτοκινήτου της Nissan, του Leaf, στην Αυστραλία.
Οι υπεύθυνοι της καμπάνιας καλούν τους Αυστραλούς να ψηφίσουν διαδικτυακά για την καλύτερη μετατροπή αντλίας ψηφίσουν διαδικτυακά για την καλύτερη μετατροπή αντλίας βενζίνης και οι πλέον τυχεροί θα μπορέσουν να πάρουν τις εντυπωσιακές κατασκευές στο σπίτι τους.

Ώρα για Πράσινο Ποντίκι!


Με κεντρικό θέμα τον «πόλεμο» που έχει ξεσπάσει στην Αρκτική μεταξύ των περιβαλλοντικών οργανώσεων και των πετρελαϊκών κολοσσών κυκλοφορεί το Πράσινο Ποντίκι μαζί με το «Π».
Τα «Αρκτικά Στρατιωτικά Τάγματα» και η μάχη για τον έλεγχο της απάτητης περιοχής του πλανήτη. Οι γεωπολιτικές, οικονομικές και επιχειρηματικές παράμετροι καθώς και η παγκόσμια κινητοποίηση για την αποτροπή της καταστροφής.
Πώς οι εταιρείες που ευθύνονται για την κλιματική αλλαγή, προσπαθούν να επωφεληθούν από το λιώσιμο των πάγων.
Ακόμα στο τεύχος που κυκλοφορεί στις 5 Ιουλίου:
– Πάρνηθα: η εκδίκηση του καλού
– Η πρόταση για μια πράσινη αυτοδύναμη πόλη
– Τα αυτοκίνητα του μέλλοντος

Μην χάσετε το Πράσινο Ποντίκι Ιουνίου

Με τίτλο «Ο κόσμος θα καταστραφεί αύριο. Πορεία διαμαρτυρίας την ερχόμενη Τρίτη» κυκλοφορεί το Πράσινο Ποντίκι μαζί με το «Π».
Ο τίτλος είναι «κλεμμένος» από αθηναϊκό τοίχο με στόχο να καταδείξει με σαρκαστικό τρόπο τον διχασμό που βιώνουμε σε θέματα περιβάλλοντος αφού ακόμα κι όταν απαιτείται άμεσα δράση, σφυρίζουμε αδιάφορα.
Όχι, όμως, όλοι αφού υπάρχουν πολίτες που σε πείσμα της παράδοσης άνευ όρων, διεκδικούν τον δημόσιο χώρο, μια άλλου τύπου αισθητική, μια άλλου τύπου ανάπτυξη
Έτσι το κεντρικό θέμα του Πράσινου με αφορμή και την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, είναι αφιερωμένο σε οκτώ ομάδες πολιτών που δεν περιμένουν να καταστραφεί ο κόσμος μας για να πάνε στην πορεία διαμαρτυρίας κατόπιν εορτής.
Ακόμα στο τεύχος Ιουνίου:
-πώς το Euro 2012 πρασίνισε
– τα κοινωνικά συνεργεία η νέα τάση που έρχεται από την Ολλανδία
-πώς η Νέα Υόρκη αντί να «θυσιάσει» τα πεζοδρόμια, «θυσιάζει» θέσεις στάθμευσης για να αποκτήσουν εστιατόρια και καφέ… τραπεζάκια έξω
-οδηγίες χρήσης για πράσινη φασίνα χωρίς χημικά
-το σύστημα κοινόχρηστων ποδηλάτων στο Αριστοτέλειο
-το πρώτο ρίβερ πάρτι στον Καλαμά
– το πρώτο υποβρύχιο ξενοδοχείο

Τα ενσταντανέ μιας πλαστής ευημερίας

Eπιμέλεια: Mitsila από το Πράσινο Ποντίκι Μαΐου
Η επιλογή του εξαιρετικού φωτογράφου Klaus Pichler μπορεί με την πρώτη «ανάγνωση» να χαρακτηριστεί, τουλάχιστον, εκκεντρική, αφού δεν είναι ούτε συνηθισμένο ούτε ό,τι καλύτερο να αποτυπώνονται με καλλιτεχνικά «κλικ» τρόφιμα που βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο αποσύνθεσης.
Η δεύτερη «ανάγνωση» είναι τελείως διαφορετική, αφού ο Τσέχος καλλιτέχνης, με τη σοκαριστική και εναλλακτική ματιά του, θέτει άμεσα και δυναμικά ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα του πλανήτη, αυτό της αλόγιστης σπατάλης τροφίμων που αγοράζονται μόνο και μόνο για να οδηγηθούν στις χωματερές…

Ο Klaus Pichler εμπνεύστηκε τη νέα του καλλιτεχνική πρόταση, που έχει τον γενικό τίτλο «Το 1/3», μετά τη μελέτη που παρουσιάστηκε το 2011 από τον ΟΗΕ και αποκαλύπτει ότι το 1/3 των τροφίμων που αγοράζονται παγκοσμίως στις αναπτυγμένες χώρες δεν καταναλώνεται, αλλά οδεύει άθικτο στους σκουπιδοτενεκέδες.


Παράλληλα, άλλες έρευνες αποκαλύπτουν ότι στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη αντιστοιχούν δέκα φορές περισσότερες ποσότητες τροφίμων ανά άτομο από ό,τι στην Yποσαχάρια Αφρική ή τη Νοτιοανατολική Ασία, χωρίς όλες αυτές οι ποσότητες να καταναλώνονται. Ο Τσέχος καλλιτέχνης επέλεξε να φωτογραφίσει τρόφιμα όπως καρπούζια, τυρί, μήλα, κοτόπουλα, αβγά σε στάδιο αποσύνθεσης, ενώ παράλληλα κάθε φωτογραφία συνοδεύεται από ενημερωτική λεζάντα, στην οποία αναγράφονται η ποσότητα του νερού που έχει καταναλωθεί για την παραγωγή του προϊόντος, το συνολικό ενεργειακό του αποτύπωμα, η χιλιομετρική απόσταση που έχει διανυθεί για τα φτάσει στο μαγαζί της γειτονιάς καθώς και η τιμή πώλησής του. Με αυτό τον πρωτότυπο τρόπο, ο Klaus Pichler προσπαθεί να ενημερώσει τους πολίτες για το πόσο πραγματικά κοστίζει ένα τρόφιμο που πετούν άθικτο στα σκουπίδια και για το πόσοι πολύτιμοι πόροι έχουν καταναλωθεί μόνο και μόνο για να οδηγηθεί στη χωματερή.

Όπως επισημαίνει ο καλλιτέχνης, οι σοκαριστικές φωτογραφίες και οι λεζάντες που τις συνοδεύουν αποτελούν, ίσως, τον καλύτερο τρόπο για να ξανασκεφθούν οι κάτοικοι των αναπτυγμένων χωρών την καταναλωτική τους συμπεριφορά και ν’ αλλάξουν άμεσα τα καταναλωτικά αντανακλαστικά τους.

Η μουσική των σκουπιδιών

Από το Πράσινο Ποντίκι Μαΐου

Πριν από δέκα χρόνια ο µαέστρος Luis Szaran, στη µακρινή Παραγουάη, σκέφτηκε ότι «ένας νέος που παίζει Μότσαρτ το πρωί είναι δύσκολο να σπάσει µια βιτρίνα το βράδυ»… Και κάπως έτσι προσπάθησε να δώσει µια διέξοδο στα νέα παιδιά που ζουν κάτω από άθλιες οικονοµικές συνθήκες και δεν έχουν καµιά δυνατότητα όχι µόνο να ασχοληθούν, αλλά ούτε καν να σκεφτούν ότι η τέχνη, η µουσική είναι το «κλειδί» για την απελευθέρωσή τους από την ανέχεια.
Ο µαέστρος προχώρησε στη δηµιουργία του οργανισµού «Ήχοι της Γης» και ξεκίνησε το πρώτο εργαστήριο κατασκευής οργάνων και την πρώτη µουσική σχολή στις φτωχές περιοχές της Παραγουάης.
Άχρηστα και παλιά αντικείµενα, όπως καπάκια, κατσαρόλες, κουτάλες, κουτιά αναψυκτικών και βέβαια ξύλα, αποτέλεσαν τη µαγιά για την κατασκευή των µουσικών οργάνων.

Οι νέοι µέσα από την ιδιότυπη ανακύκλωση µεταµόρφωσαν τα άχρηστα αντικείµενα σε κιθάρες και βιολιά αλλά και σε πρωτότυπα όργανα που δεν χρησιµοποιούνταν πουθενά στον κόσµο. Όπως οι ίδιοι οι νέοι µουσικοί λένε, αν και η αγάπη µας για τη µουσική ήταν µεγάλη, η οικονοµική µας κατάσταση δεν µας επέτρεπε να έχουµε όργανα, οπότε φτιάξαµε τα δικά µας από άχρηστα υλικά µε σχεδόν µηδενικό κόστος. Με την υποστήριξη του ιδρύµατος AVINA η πρωτοβουλία του Luis Szara΄ n επεκτάθηκε σε 18 πόλεις και σήµερα, δέκα χρόνια µετά, µε τη βοήθεια πάνω από εκατό ινστιτούτων από όλο τον κόσµο, το πρόγραµµα έχει επεκταθεί σε 180 πόλεις και συµµετέχουν περισσότερα από 3.000 παιδιά. Το 2005, ο Luis Szara΄ n βραβεύθηκε µε το βραβείο Skoll για την κοινωνική επιχειρηµατικότητα και συνεργασία από το οµώνυµο ίδρυµα της Καλιφόρνιας, γεγονός που του επέτρεψε να επεκτείνει τις δραστηριότητες του προγράµµατός του σε ακόµα περισσότερες περιοχές και εκτός Παραγουάης.
Η «ανακυκλωµένη» ορχήστρα έχει περάσει τα σύνορα της Παραγουάης µε συναυλίες σε περισσότερες από 80 πόλεις.

Ξεφυλλίστε το!


Το Πράσινο Ποντίκι Μαΐου 2012 on line όπως τυπώνεται