Πράσινο Ποντίκι Δεκεμβρίου 2012

PRASINO_38
Με τίτλο «Μεταλλεία Χαλκιδικής: Η σιωπή των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης είναι χρυσός» κυκλοφορεί στις 6 Δεκεμβρίου του Πράσινο Ποντίκι μαζί με το «Π».
Στο ρεπορτάζ επισημαίνεται η προσπάθεια κατασυκοφάντησης των κατοίκων τεσσάρων νομών της χώρας, της Χαλκιδικής, του Κιλκίς, του Έβρου και της Ροδόπης που παρουσιάζονται ως «μπαχαλάκηδες» και «κουκουλοφόροι» καθώς και η προσπάθεια υποτίμησης επιστημόνων, που σε πείσμα της γενικής χρυσοθηρικής υστερίας, λένε όχι στα σχέδια για τη λειτουργία μεταλλείων χρυσού και προβάλλουν ένα άλλο μοντέλο προόδου και ανάπτυξης.
Ακόμα στο τεύχος Δεκεμβρίου:
-Έξι στους δέκα πολίτες υποφέρουν από το κρύο. Σοκαριστικά στοιχεία για την εμφάνιση της «ενεργειακής φτώχειας» στην Ελλάδα
-Συναγερμός από πανευρωπαϊκή έρευνα. Χημικές ουσίες όπως υδράργυρος, κάδμιο και ΒΡΑ ανιχνεύθηκαν σε 4000 μητέρες και παιδιά.
-Ελ Σαλβαδόρ, οι γκραφιτάδες «πολεμούν» τις συμμορίες με τοιχογραφίες

Πράσινο Ποντίκι Νοεμβρίου


Με τίτλο « Η “μαφία” του πετρελαίου θέρμανσης», κυκλοφορεί εκτάκτως την Παρασκευή, το Πράσινο Ποντίκι μαζί με το «Π».
Κεντρικό θέμα η νοθεία και το εκτεταμένο λαθρεμπόριο στην αγορά καυσίμων,
οι λύσεις που προτείνουν οι ειδικοί καθώς και η παρελκυστική τακτική των αρμοδίων που μέχρι σήμερα επιδίδονται σε εξαγγελίες για την εφαρμογή των νόμων.
Ακόμα:
-Η αλήθεια για το γάλα και τα «ληγμένα» τρόφιμα
– Πώς το ποδήλατο μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του εθνικού χρέους
-Ο βρώμικος πόλεμος για την κατασκευή ιδιωτικών πόλεων στην Ονδούρα και η δολοφονία δικηγόρου ακτιβιστή

Ιδιωτικές πόλεις, ιδιωτικές πλατείες, ιδιωτικοί πεζόδροµοι

Της Βάλιας Μπαζού από το από το Πράσινο Ποντίκι Οκτωβρίου 2012

Ας προσπαθήσουµε να κάνουµε µια προβολή στο µέλλον και ας υποθέσουµε ότι τα κυβερνητικά σχέδια για την αξιοποί­ηση του Ελληνικού λάµβαναν σάρκα και οστά και στην παρα­λιακή ζώνη χτιζόταν µια καινούργια πόλη µέσα στην πόλη, µε ένα καινούργιο πάρκο, το µεγαλύτερο της Ευρώπης. Ας υποθέσουµε ότι είναι καλοκαίρι, βραδάκι, και επιχειρείτε να γνωρίσετε από κοντά τη «Ριβιέρα της Αθήνας» και να κάνετε τη βόλτα σας στη νέα όαση πρασίνου. Εκεί, λοιπόν, που απολαµβάνετε τα απτά αποτελέσµατα της «σωτηρίας» της χώρας και θέλετε να µπείτε στο πάρκο, µια ταµπέλα σάς προειδοποιεί: «Παρακαλείσθε να απολαύσετε την ιδιωτική περιουσία µε διακριτικότητα» και ένας κύριος µε στολή σεκιουριτά σας πληροφορεί ότι έχετε µόνο µία ώρα στη διάθεσή σας γιατί µετά ο χρόνος σας τελειώνει και ο ιδιώτης θέλει την ησυχία του…
Η εικόνα που σας περιγράφουμε, αν και µπορεί να σας φαίνεται τραβηγµένη από τα µαλλιά, δεν είναι, αφού αυτά συµβαίνουν στη Βρετανία και στις ΗΠΑ, όπου ο δηµόσιος χώρος, πλατείες, πεζόδροµοι και δρόµοι, παραδίδονται σε ιδιώτες που, ως κράτος εν κράτει, αναλαµβάνουν τη διαχείρισή τους.

Συνέχεια

Πράσινο Ποντίκι Οκτωβρίου 2012


Με τίτλο «Ιδιωτικές πόλεις, ιδιωτικές κυβερνήσεις. Το νέο υπέρ-όπλο των αγορών» κυκλοφορεί το Πράσινο Ποντίκι Οκτωβρίου μαζί με το «Π».
Κεντρικό θέμα το νέο «φρούτο» της διαχείρισης των δημόσιων χώρων, όπως πλατείες, πεζόδρομοι και δρόμοι, από επενδυτικά fund, που άρχισε να λαμβάνει σάρκα και οστά στις ΗΠΑ και τη Βρετανία με αφορμή μεγάλες παρεμβάσεις σε περιοχές που ήταν υποβαθμισμένες. Οι ιδιώτες έχουν το δικαίωμα να καθορίζουν τις επιτρεπόμενες χρήσεις στις πλατείες και τους πεζοδρόμους ακόμα και τις ώρες «λειτουργίας» τους!
Ακόμα, το πρώτο deal για τη δημιουργία από επενδυτές 3 ιδιωτικών πόλεων στην Ονδούρα, πόλεις που θα τελούν υπό ιδιωτική διακυβέρνηση, θα έχουν ξεχωριστό νομικό και φορολογικό σύστημα από αυτό της χώρας, ιδιωτική αστυνομία και φυλασσόμενα σύνορα!

Ξεφυλλίστε το Πράσινο Ποντίκι Σεπτεμβρίου

Όπως ακριβώς τυπώνεται

Ποιος φοβάται τα φωτοβολταϊκά

Της Βάλιας Μπαζού από το από το Πράσινο Ποντίκι Σεπτεμβρίου 2012

Την ίδια ώρα που η κυβέρνηση κόπτεται για την ανάπτυξη και διαρρηγνύει τα ιµάτιά της ότι η σω­τηρία της χώρας θα έρθει μέσα από τη δηµιουρ­γία πρόσφορου εδάφους για επενδύσεις που θα εξασφαλίζουν θέσεις εργασίας, σειρά µέτρων που ανακοινώθηκαν εν µέσω καύσωνα και µιας άδειας Αθήνας κινούνται ακριβώς στην αντίθετη κατεύ­θυνση και φέρνουν τα πάνω κάτω στον πιο δυνα­µικό τοµέα της οικονοµίας, αυτόν της πράσινης ανάπτυξης.

Το τελευταίο διάστηµα στο σκοτάδι ή, καλύτερα, στη σκιά του ήλιου έχει αρχίσει να διαδραµατίζεται ένα απίστευτο παρασκήνιο, ένα αλισβερίσι συµφερόντων, που είχε ως αποτέλεσµα να ρίξει στην «πυρά» τα φωτοβολταϊκά, τον µοναδικό, ίσως, τοµέα της οικονοµίας που συνεχίζει να αναπτύσσεται και να δηµιουργεί νέες θέσεις εργασίας και που αποτελεί σήµερα τον µεγαλύτερο εργοδότη στον χώρο της πράσινης ενέργειας.

Τα µέτρα που ανακοίνωσε στα µέσα Αυγούστου ο υφυπουργός ΠΕΚΑ Ασηµάκης Παπαγεωργίου πλασαρίστηκαν µε τρόπο βαρύγδουπο ως µέτρα για τη διάσωση της αγοράς ενέργειας και την προστασία των καταναλωτών, αφού εξαιτίας της στάσης πληρωµών της ΛΑΓΗΕ Α.Ε. (Λειτουργός της Αγοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας) απειλούνταν µε πτώχευση η αγορά ενέργειας. Όπως, όµως, οι φορείς της αγοράς καταγγέλλουν, το µόνο που επιτυγχάνεται µε τα µέτρα είναι να οδηγείται και η αγορά των φωτοβολταϊκών σε κρίση και αδιέξοδο, µια αγορά που το 2011 ήταν 6η στην Ευρώπη και 10η παγκοσµίως!

Και όπως καταγγέλλουν, την ίδια ώρα τα µέτρα ευνοούν την έκρηξη του παραεµπορίου των αδειών, ανεβάζουν το επενδυτικό κόστος, αφήνουν ανέγγιχτους τους ελάχιστους επενδυτές που ευνοήθηκαν από τη διαδικασία fast track, θίγουν χιλιάδες µικροµεσαίους επενδυτές και αποθαρρύνουν οποιονδήποτε ξένο επενδυτή θα ήθελε να επενδύσει στη χώρα.

Και τα µέτρα αυτά δεν θα είναι τα µοναδικά, αφού σε αντίθεση µε τις διακηρύξεις της κυβέρνησης περί της ανάγκης ελάφρυνσης της φορολογίας των επιχειρήσεων, για την αγορά των φωτοβολταϊκών προβλέπονται και νέα µέτρα µε τη φορολόγηση και του τζίρου των επιχειρήσεων.

Παράγοντες της αγοράς και περιβαλλοντικές οργανώσεις µιλούν για δραµατική ανατροπή των κανόνων που παιχνιδιού και απροκάλυπτη αβάντα στα ορυκτά καύσιµα. Όπως λένε, µάλιστα, και στον τοµέα της ενέργειας έδρασαν «κουκουλοφόροι» που έστελναν ντραφτ στους τροϊκανούς µε υποδείξεις για το τι πρέπει να γίνει στην αγορά ενέργειας, παρουσιάζοντας στοιχεία και σχέδια που απέχουν από την πραγµατικότητα και τις ανάγκες της αγοράς.

Στο µείζον θέµα που προέκυψε παρενέβησαν και περιβαλλοντικές οργανώσεις, όπως η Greenpeace, η οποία χαρακτήρισε τα µέτρα παράλογα και τεράστιο λάθος σε βάρος της ανάπτυξης, ενώ όσον αφορά στον υφυπουργό ΠΕΚΑ δηκτικά σχολίασε ότι έµεινε µετεξεταστέος στα απλά µαθηµατικά.

Συνέχεια

Πράσινο Ποντίκι Σεπτεμβρίου (2012)

Με κεντρικό θέμα το αλισβερίσι συμφερόντων που ρίχνει στην «πυρά» τα φωτοβολταϊκά κυκλοφορεί το Πράσινο Ποντίκι Σεπτεμβρίου μαζί με το «Π».
Στο αφιέρωμα αποκαλύπτεται ότι τα νέα μέτρα του ΥΠΕΚΑ αποτελούν απροκάλυπτη αβάντα προς τα ορυκτά καύσιμα, οδηγούν σε αδιέξοδο εκατοντάδες μικροεπενδυτές, ευνοούν μόνον τους μεγαλοεπενδυτές που επωφελήθηκαν από την ένταξή τους στις διαδικασίες του fast track και συνεπάγονται άνθιση του παρεμπορίου των αδειών.
Ακόμα:
– τι σχέση έχει η ξηρασία που πλήττει τις ΗΠΑ με το ελληνικό ρεβίθι και την έκρηξη στις τιμές των τροφίμων.
-τα must do των αστικών λαχανόκηπων
-οι εκκεντρικοί «έλληνες» της Αρκτικής με το μαύρο δέρμα που τους κάνει αόρατους!

Bike kitchen στην Πάτρα

Από το Πράσινο Ποντίκι

Oι ποδηλάτες και οι ποδηλάτισσες της Πάτρας πρωτοπορούν, αφού δηµιούργησαν το πρώτο bike kitchen στην Ελλάδα, όπως έχουν καθιερωθεί να λέγονται διεθνώς οι ανεξάρτητες, µη κερδοσκοπικές και συνήθως συνεταιριστικές οργανώσεις που έχουν ως σκοπό την εκπαίδευση των ποδηλατών και σε θέµατα όπως η επισκευή των ποδηλάτων τους.
Όπως αναφέρουν στην ιστοσελίδα τους (http://podilatespatras.org) οι ποδηλάτες/ισσες Πάτρας, «οι λόγοι ύπαρξης ενός τέτοιου συνεργείου είναι η δωρεάν παροχή οδηγιών για την επισκευή του ποδηλάτου, η οργάνωση σεµιναρίων µε θέµα την επισκευή του ποδηλάτου ή ακόµα και η κατασκευή εξαρτηµάτων που σχετίζονται µε το ποδήλατο και ως τελικό στόχο έχουν την προώθηση του ποδηλάτου στην τοπική κοινωνία». Η φιλοσοφία του αλληλέγγυου συνεργείου είναι απλή και άκρως επίκαιρη: «αφήνεις και παίρνεις ό,τι θέλεις». Έτσι στον χώρο που έχει δηµιουργηθεί υπάρχουν αρκετά εργαλεία και ανταλλακτικά, ενώ όποιος έχει οποιοδήποτε εξάρτηµα που του περισσεύει µπορεί να το πάει στο συνεργείο, έτσι ώστε να χρησιµοποιηθεί από κάποιον που θα το χρειαστεί. Η ιδέα του bike kitchen n ξεκίνησε από τη δυτική ακτή των ΗΠΑ και σύντοµα διαδόθηκε σε δεκάδες πόλεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο Λος Άντζελες υπάρχουν τρεις από τις µεγαλύτερες bike kitchen οργανώσεις που προσφέρουν είτε δωρεάν είτε µε συµβολικό τίµηµα χώρο, εργαλεία και ανταλλακτικά για την επισκευή των ποδηλάτων, κάνουν µαθήµατα και γενικά δράσεις για τη διάδοση της χρήσης του ποδηλάτου. Η κίνηση Ποδηλάτες/ισσες Πάτρας δηµιουργήθηκε το 2006 µε την οργάνωση των πρώτων ποδηλατοπορειών, που έδειξαν πόσο απλό είναι µέσα από αυτές τις πρωτοβουλίες ο πολίτης να γίνει κοµµάτι της πόλης και η πόλη του εαυτού του.

Η φαντασία καταργεί το πετρέλαιο

Από το Πράσινο Ποντίκι
Σε έναν κόσμο χωρίς βενζίνη και πετρέλαιο, σε τι θα μπορούσαν να μας χρησιμεύουν οι αντλίες; Το ερώτημα μπορεί να είναι βέβαια λίγο έως πολύ ουτοπικό, αφού μόνον σε ταινία μπορεί να δούμε τον κόσμο μας να έχει «απεξαρτηθεί» από τα ορυκτά καύσιμα, η απάντηση, όμως, για το τι θα κάναμε τις αντλίες βενζίνης και πετρελαίου προκάλεσε «έκρηξη» ιδεών και οι μετατροπές που έγιναν είναι όντως εντυπωσιακές.

Οι προτάσεις κυμαίνονται από καρέκλα για κουρείο, ενισχυτή για ηλεκτρική κιθάρα, μίνι γκολφ, τηλεφωνικό θάλαμο, πιάνο, σπιτόσκυλο, μηχάνημα για τσίχλες, τζάκι, χρηματοκιβώτιο, μηχανή παρασκευής ποπ κορν, τζουκ μποξ μέχρι και ψυγείο!

Η πρωτότυπη εικαστική παρέμβαση εντάσσεται στο πλαίσιο της εμφάνισης του πρώτου εμπορικού ηλεκτρικού αυτοκινήτου της Nissan, του Leaf, στην Αυστραλία.
Οι υπεύθυνοι της καμπάνιας καλούν τους Αυστραλούς να ψηφίσουν διαδικτυακά για την καλύτερη μετατροπή αντλίας ψηφίσουν διαδικτυακά για την καλύτερη μετατροπή αντλίας βενζίνης και οι πλέον τυχεροί θα μπορέσουν να πάρουν τις εντυπωσιακές κατασκευές στο σπίτι τους.

«Πόλεμος» για την Αρκτική

Από το Πράσινο Ποντίκι

Η λέξη «πόλεμος» στον τίτλο, ίσως, θα μπορούσε να μπει και χωρίς εισαγωγικά αφού τα γεγονότα που πρόκειται να διαδραματιστούν στο αμέσως προσεχές διάστημα στη μοναδική απάτητη περιοχή του πλανήτη δεν θα απέχουν και πολύ από την έννοια των πολεμικών εχθροπραξιών. Ήδη σε εξέλιξη βρίσκεται ένας γεωπολιτικός, οικονομικός και εταιρικός «πόλεμος» για το ποια χώρα και μέσω ποιων εταιρειών θα σφετεριστεί το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο που κρύβεται στα παγωμένα «σπλάχνα» του Βόρειου Πόλου, την ίδια στιγμή που οι περιβαλλοντικές οργανώσεις και εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες από όλο τον κόσμο συνασπίζονται για να δώσουν τη δική τους «μάχη» για τη σωτηρία της Αρκτικής, της μοναδικής γης που ανήκει σε όλους τους κατοίκους του πλανήτη.
Ήδη η Greenpeace από τις 21 Ιουνίου ξεκίνησε παγκόσμια κινητοποίηση για τη σωτηρία της Αρκτικής και καλεί σε συστράτευση τους πολίτες ολόκληρου του πλανήτη προκειμένου να μη γίνουν πράξη τα σχέδια των πετρελαϊκών κολοσσών για την εκμετάλλευση 90 δισεκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου, που ισοδυναμούν με την καταστροφή της μοναδικής ακόμα απάτητης περιοχής του πλανήτη.
Την πρωτοβουλία της διεθνούς περιβαλλοντικής οργάνωσης για τη συγκέντρωση 1 εκατομμυρίου υπογραφών μέχρι στιγμής στηρίζουν μεγάλα ονόματα των γραμμάτων και των τεχνών, όπως ο Πέδρο Αλμαδοβάρ, ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ, η Πενέλοπε Κρουζ, ο Τζον Χαρτ, ο Τιμ Ροθ, ο Πολ ΜακΚάρτνεϊ και ο δικός μας Γιώργος Χωραφάς. Οι πολίτες ζητούν τη δημιουργία ενός παγκόσμιου καταφυγίου στην ακατοίκητη περιοχή γύρω από τον Βόρειο Πόλο – γνωστή και ως High Arctic – με σκοπό να απαγορευτούν οι υπεράκτιες γεωτρήσεις πετρελαίου και η βιομηχανική αλιεία στην ευρύτερη περιοχή. Τα ονόματα του ενός εκατομμυρίου πολιτών που θα υπογράψουν θα τοποθετηθούν στον Βόρειο Πόλο, μαζί με μία Σημαία για το Μέλλον.


Τα «Αρκτικά Στρατιωτικά Τάγματα»

Οι ορέξεις των ισχυρών κρατών και των πανίσχυρων πετρελαϊκών εταιρειών για την εκμετάλλευση της Αρκτικής άρχισαν να εκδηλώνονται με επιθετικό τρόπο όταν οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, με το λιώσιμο των πάγων, αποκάλυψαν ένα νέο παρθένο πεδίο δόξης λαμπρό για τα γεωτρύπανα.
Έτσι οι ίδιες οι εταιρείες της λεγόμενης βρόμικης ενέργειας και οι ίδιες οι κυβερνήσεις που με την πολιτική τους ευθύνονται για την κλιματική αλλαγή και το λιώσιμο των πάγων στην Αρκτική, έχουν, ήδη, καταστρώσει τα σχέδιά τους για να επωφεληθούν από το καταστροφικό τους έργο. Οκτώ χώρες διεκδικούν κομμάτι της απάτητης γης του πλανήτη, και συγκεκριμένα η Ρωσία, η Νορβηγία, η Δανία, η Ισλανδία, ο Καναδάς, οι ΗΠΑ, η Φινλανδία και η Σουηδία και γι’ αυτόν τον λόγο δίνουν το στίγμα τους ενισχύοντας τις στρατιωτικές τους δυνάμεις στην περιοχή της Αρκτικής, προβάλλοντας τεχνητούς εχθρούς και κινδύνους. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η Greenpeace, το παρασκήνιο αποκαλύφθηκε από το Wikileaks με έγγραφα που έφεραν τις ΗΠΑ να μιλούν για «αύξηση των στρατιωτικών απειλών στην περιοχή της Αρκτικής» και τη Ρωσία να προβλέπει «ένοπλη επέμβαση στο μέλλον». Δεν είναι, επίσης, καθόλου τυχαίες οι πληροφορίες για την προμήθεια ειδικών υποβρυχίων και πυρηνοκίνητων παγοθραυστικών, όπως επίσης και οι ανακοινώσεις Ρωσίας και Νορβηγίας για τη δημιουργία στρατιωτικών «Αρκτικών Ταγμάτων» που θα αγωνιστούν για τα εθνικά τους συμφέροντα. Καθόλου τυχαία δεν ήταν όμως και η γιγαντιαία στρατιωτική άσκηση που πραγματοποιήθηκε στην Αρκτική από τις 12 έως τις 21 Μαρτίου με την κωδική ονομασία «Cold Response 2012» και τη συμμετοχή περίπου 14 χωρών – μελών του ΝΑΤΟ!

Η έφοδος των πετρελαϊκών

Το λιώσιμο των πάγων έδωσε μοναδική ευκαιρία στις εταιρείες να λειτουργήσουν ως «τάγματα εφόδου» για να διεκδικήσουν το 13% των ανεξερεύνητων πετρελαϊκών κοιτασμάτων, δηλαδή περίπου 90 δισ. βαρέλια που, σύμφωνα με το Αμερικανικό Ινστιτούτο Γεωλογικών Ερευνών, βρίσκονται στην Αρκτική. Ήδη η Shell απέσπασε προκαταρκτική άδεια για ερευνητικές γεωτρήσεις σε τέσσερις περιοχές του Αρκτικού Ωκεανού έπειτα από απόφαση της αμερικανικής κυβέρνησης η οποία προκάλεσε την έντονη αντίδραση των περιβαλλοντικών οργανώσεων.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ο πετρελαϊκός κολοσσός, που σχεδιάζει να ξεκινήσει τις γεωτρήσεις τον Ιούλιο για να προλάβει τις αντιδράσεις, κοινοποίησε σε όλα τα γραφεία της Greenpeace ανά τον κόσμο τα ασφαλιστικά μέτρα που κατέθεσε εναντίον του αμερικανικού γραφείου. Όπως επισημαίνει το ελληνικό γραφείο της οργάνωσης, στο οποίο επίσης κοινοποιήθηκαν τα ασφαλιστικά μέτρα, ο πετρελαϊκός κολοσσός θέλει να κάνει σαφές ότι, εάν τολμήσει κάποιο γραφείο της οργάνωσης να συμμετάσχει σε κάποια ειρηνική, ακτιβιστική δράση ενάντια στην εξόρυξη πετρελαίου στην Αρκτική ή να πλησιάσει κάποιο από τα πλοία της, θα χρησιμοποιήσει τα μεγάλα νομικά «όπλα» εναντίον του. Εκτός από τη Shell, άδεια για έρευνες έχουν πάρει και ρωσικών συμφερόντων εταιρείες, όπως Rosneft που έκανε συμφωνία με την Exxon – Mobil.
Όπως υπογραμμίζει η διεθνής περιβαλλοντική οργάνωση, η ποσότητα των 90 δισ. βαρελιών πετρελαίου αρκεί για να καλύψει τις παγκόσμιες ανάγκες σε πετρέλαιο μόνο για τρία χρόνια. Είναι σαφές, επισημαίνει, ότι ο κόσμος δεν θα σωθεί από τα κοιτάσματα της Αρκτικής, που θα έχει υποστεί ανυπολόγιστες βλάβες στην πορεία. Παράλληλα, η Greenpeace αποκάλυψε ότι εμπιστευτικά αμερικανικά κυβερνητικά έγγραφα αναφέρουν ότι η αντιμετώπιση της πετρελαιοκηλίδας στα παγωμένα νερά είναι «σχεδόν αδύνατη» και αναπόφευκτα λάθη θα μπορούσαν να καταστρέψουν το εύθραυστο περιβάλλον της Αρκτικής. Και ακόμα αποκαλύπτουν ότι για την εξόρυξη πετρελαίου στην Αρκτική «οι εταιρείες πετρελαίου πρέπει να σύρουν τα παγόβουνα μακριά από τις πλατφόρμες εξόρυξης και να χρησιμοποιήσουν τεράστιους σωλήνες με ζεστό νερό για να λιώσουν τον πάγο»!
Ο κίνδυνος ατυχήματος κάθε άλλο παρά θεωρητικός είναι αφού, σύμφωνα και με την Υπηρεσία Διαχείρισης Ορυκτών των ΗΠΑ (US Minerals Management Service), οι πιθανότητες σοβαρού ατυχήματος κατά τη διάρκεια του κύκλου ζωής των εξορύξεων σε ένα μόνο γεωγραφικό μπλοκ είναι 1 στις 5, πράγμα που σημαίνει ότι ένα τέτοιο ατύχημα θα είχε πολύ μεγαλύτερες συνέπειες για το περιβάλλον από ό,τι είχε το ατύχημα στον Κόλπο του Μεξικού σε θερμότερα νερά.
Απ’ την άλλη, οι επιπτώσεις στην άγρια ζωή της Αρκτικής από μία πετρελαιοκηλίδα θα ήταν καταστροφικές και μακροχρόνιες, συμπεριλαμβανομένων σημαντικών επιπτώσεων στις πολικές αρκούδες – που ήδη χάνουν το φυσικό τους «σπίτι» με το λιώσιμο των πάγων -, τις αρκτικές αλεπούδες, τις φάλαινες – μονόκερους, τις κουκουβάγιες, τις όρκες, καθώς και τις αποικίες αναπαραγωγής για φρατέρκουλες της Αρκτικής και άλκες. Θαλάσσια θηλαστικά, όπως οι φώκιες και οι θαλάσσιοι ίπποι, θα επηρεαστούν μέσω της τροφικής αλυσίδας. Μόνο η Αλάσκα έχει περισσότερα από40.000 μίλιαακτογραμμών – περισσότερα δηλαδή από όλες τις υπόλοιπες ΗΠΑ μαζί – και μία διαρροή θα είχε καταστροφικές συνέπειες στην τοπική άγρια ζωή και την αλιεία. Η περιοχή είναι ένας σημαντικός οικότοπος με είδη που δεν βρίσκονται πουθενά αλλού στην Αμερική, όπως πολικές αρκούδες, διάφορα είδη φώκιας, φάλαινες, πολλά είδη ψαριών και πουλιά.

Προσωπικότητες που έχουν υπογράψει

♦ Aaron Johnson, ηθοποιός

♦ Lawrence Chou, ηθοποιός

♦ Alejandro Sanz, μουσικός

♦ Leila Tong, ηθοποιός

♦ Alexandra Burke, μουσικός

♦ Lena Endra, ηθοποιός

♦ Annie Lennox, μουσικός

♦ Lily Cole, ηθοποιός / μοντέλο

♦ Baaba Maal, μουσικός

♦ Livia Firth, καλλιτέχνης Barnaby Thompson, παραγωγός / σκηνοθέτης

♦ Lucy Lawless, ηθοποιός

♦ Bella Freud, καλλιτέχνης Marta Kubisova, ηθοποιός

♦ Ben Barnes, ηθοποιός

♦ Miquel Barcelo, καλλιτέχνης / γλύπτης Brooke O’ Campo, καλλιτέχνης

♦ Nick Laird – Clowes, μουσικός

♦ Bruce Parry, εξερευνητής

♦ Olivia Williams, ηθοποιός

♦ Bryan Adams, μουσικός

♦ Pamela Anderson, ηθοποιός

♦ Chet Lamb, μουσικός

♦ Paul McCartney, μουσικός

♦ Chocolate Rain, γραφιστικέςτέχνες

♦ Paul Simonon, μουσικός

♦ Christina Cole, ηθοποιός

♦ Pedro Almodovar, σκηνοθέτης

♦ Cilla Black, μουσικός / TV

♦ Penelope Cruz, ηθοποιός

♦ David Heyman, παραγωγόςPetr Vacek, ηθοποιός

♦ Dawn Olivieri, ηθοποιός

♦ Polly Matson, TV

♦ Dev Patel, ηθοποιός

♦ Rebecca Frayn, συγγραφέας

♦ Eman Lam, μουσικός

♦ Richard Branson, επιχειρηματίας

♦ Emily Blunt, ηθοποιός

♦ Rita Ora, μουσικός

♦ Eric Schlosser, συγγραφέας

♦ Robert Redford, ηθοποιός

♦ Fernando Trueba, σκηνοθέτης

♦ Sabrina Guinness, ΜΜΕ

♦ Γιώργος Χωραφάς, ηθοποιός

♦ Goldie, μουσικός

♦ Sam Taylor Wood, καλλιτέχνης

♦ Gustav Skarsgard, ηθοποιός

♦ Sarah Burton, καλλιτέχνης

♦ Hannah Rothschild, συγγραφέας / σκηνοθέτης

♦ Shane Watson, αθλητής

♦ Hu Haiquan, μουσικός

♦ Sharon Lawrence, ηθοποιός

♦ Hugh Grant, ηθοποιός

♦ Shauna Redford, καλλιτέχνης

♦ Imelda Staunton, ηθοποιός

♦ Stella McCartney, σχεδιάστρια

♦ Javier Bardem, ηθοποιός

♦ Stephen Frears, καλλιτέχνης

♦ Jeremy Irons, ηθοποιός

♦ Stephen Hopkins, σκηνοθέτης

♦ John Hurt, ηθοποιός

♦ Tim Roth, ηθοποιός

♦ Jude Law, ηθοποιός