Η «πτώχευση» των ελεύθερων χώρων, το «πράσινο» έλλειμμα, η φονική βλακεία και η επιτήρηση

Οι πραγματικοί δείκτες ζωής, έτσι όπως αυτοί προσδιορίζονται από την αναλογία κατοίκων – πρασίνου και από την ποιότητα του αέρα, αποδεικνύουν την κατάρρευση της χώρας. Γιατί αγαπητή Ευρώπη δεν μας τραβάς μια επιτήρηση;

Μπορεί να φανεί προκλητικό, αλλά γνωρίζω πολλούς που θα συναινούσαν στην απεμπόληση των κυριαρχικών δικαιωμάτων μας,  εάν ευρωπαίοι «υπάλληλοι» έμπαιναν «καπέλο» σε διάφορους τυχάρπαστους «ιθαγενείς» που κρατούν στα χέρια τους το μέλλον των πόλεών μας.

Τα στοιχεία είναι καταλυτικά. Γιατί εκτός από το δημοσιονομικό έλλειμμα,  δεν πρέπει να ξεχνάμε το τρομακτικό έλλειμμα στην ποιότητα  ζωής.

Η μεθοδολογία άλλωστε είναι η ίδια. Και αυτά τα στοιχεία εδώ και πολλά χρόνια είτε κουκουλώνονται είτε φτάνουν «πειραγμένα» στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Οι ευρωπαϊκές οδηγίες δεν εφαρμόζονται, παρά μόνον εάν φτάσουμε μέχρι την τελική διαδικασία στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και βρεθούμε αντιμέτωποι με βαρύτατο πρόστιμο.  

Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, ζούμε σε πόλεις – «σκουπιδοτενεκέδες» και δεν ντρεπόμαστε. Απλώς σφυρίζουμε αδιάφορα, αφού έχουμε αποδεχθεί την ανυποληψία όλων εκείνων που όλα αυτά τα χρόνια μας κατάντησαν  σύγχρονους «κλοσάρ».

Συνέχεια