Η ημέρα της Γης και η θλιβερή ελληνική πρωτιά

grassflipflops

Στους εθνοπατέρες, αρέσουν τα πανηγύρια και οι γιορτές. Οι ανέξοδες δράσεις. Οι χωρίς κόπο και κόστος πρωτοβουλίες. Οι πρωτιές χωρίς αντίκρισμα. Για παράδειγμα, δείτε τι έχει γίνει με την πρωτοβουλία του WWF για την Ημέρα της Γης. Δήλωσαν συμμετοχή 270 δήμοι και κοινότητες της χώρας, κατακτώντας έτσι την πρώτη θέση παγκοσμίως μεταξύ των χωρών με την εντονότερη συμμετοχή στη μεγαλύτερη συμβολική δράση κατά της υπερθέρμανσης του πλανήτη που διοργανώθηκε ποτέ. Η Ελλάδα, ξεπέρασε Καναδούς και Αυστραλούς!

Σοβαρά; Και γιατί εμένα μου φαίνεται αυτή η πρωτιά τόσο θλιβερή; Τόσο κάλπικη; Τόσο passé ; Μα γιατί, μόλις, πριν από ένα μήνα ανακοινώθηκαν στις Βρυξέλλες, οι δυο πρώτες Ευρωπαϊκές Πράσινες Πρωτεύουσες. Η Στοκχόλμη για το 2010 και το Αμβούργο για το 2011. Ξέρουν οι εγχώριοι «άρχοντες» τι είναι αυτός ο θεσμός; Ασφαλώς και όχι, γιατί καμία ελληνική πόλη δεν υπέβαλε υποψηφιότητα. Και πώς να υποβάλλει, αφού θα έπρεπε να λάβει συγκεκριμένα μέτρα για την ατμοσφαιρική ρύπανση, το κυκλοφοριακό, για την αύξηση του πρασίνου, για την ενσωμάτωση τεχνολογιών φιλικών προς το περιβάλλον. Είμαστε θλιβεροί…

Υ.Γ

Ασφαλώς και δεν αναφέρομαι στους χιλιάδες πολίτες που το Σάββατο στις 20:30, θα σβήσουν τα φώτα και θα μείνουν για μία ώρα με τη συντροφιά των κεριών.

Υ.Γ

Για την ανακήρυξη της πρώτης Ευρωπαϊκής Πράσινης Πρωτεύουσας, εκτός από τους «συνήθεις υπόπτους» [Γαλλία, Γερμανία, Ολλανδία, Ισπανία], είχαν υποβάλλει υποψηφιότητα και πόλεις από τις «τριτοκοσμικές» για τους «άρχοντές» μας χώρες, Λιθουανία και Λετονία.

 

Advertisements

6 comments on “Η ημέρα της Γης και η θλιβερή ελληνική πρωτιά

  1. Επιτέλους, Βάλια μου! Έδωσες λόγο στις σκέψεις, που έκανα όλο αυτό το διάστημα, καθώς άκουγα για την ελληνική «πρωτιά», σε σχέση με την ημέρα της Γης.
    Σκεφτόμουν. Μήπως ζω σε άλλη χώρα; Με την χλωρίδα και την πανίδα της πατρίδας μας να έχουν γίνει είδη για Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, από τους Έλληνες φυσικά. Με τα βουνά της παιδικής μου ηλικίας, να έχουν μετατραπεί σε πολυτελείς ή λιγότερο πολυτελείς οικισμούς. Κι ύστερα κατανόησα, πως η «πρωτιά» μας είναι η σχέση τού μέσου Έλληνα με το «φαίνεσθαι» και όχι με το «είναι». Και σε αυτό, είμαστε πράγματι πρώτοι. Αρκεί μια βόλτα στις πόλεις (σκουπίδια, σταθμευμένα αυτοκίνητα σε πεζοδρόμια και σε ράμπες αναπήρων κ.λ.π.) και στην ύπαιθρο (ιδιαίτερα μετά από εκδρομές) ή να παρακολουθήσεις συμπολίτες μας να πλένουν τα αυτοκίνητα και τα πεζοδρόμιά τους, με το πολύτιμο νερό όλων, για να αντιληφθείς, όχι μόνο την έλλειψη του πολιτισμού τής καθημερινότητας, αλλά και της οικολογικής συνείδησης….
    Τα υπόλοιπα, είναι…παραμύθια της Χαλιμάς (αν και αυτά τα τελευταία διδάσκουν την πανανθρώπινη σοφία).
    Αυτά και καλοτάξιδη στον κυβερνοχώρο.
    Φιλιά, Βάσω

  2. kat αρχήν συγχαρητήρια για τις μαγικές αυτές σαγιονάρες!
    (και το κείμενο το προσυπογράφω)
    το σχόλιο τώρα για τη Βασάρα (Μαυρουδή): πρέπει να τη βάλουμε στο τριπ να φτιάξει κι αυτή το δικό της βλογκ! τι λες?
    (βεβαίως πρέπει πρώτα – αφού ξεμπερδέψει με τα γερμανικά της … να την ψήσω να πάει επιτέλους τα παραμύθια της σε εκδοτικό οίκο!!!
    (εκτός αν τα βγάλει σε βλογκ … ρε λες???)

    • Καλημερίζω και τους δυό σας. Δεν ξέρω για μπλογκ , αλλά η ιδέα του Γιάννη μας, σχετικά με τα παραμύθια μου και την διαδικτυακή τους διαδρομή την ακούω με ενδιαφέρον.
      Ελπίζω σύντομα-κατά το καλοκαίρι μεριά, ξέρετε εσείς-να τα πούμε και να τα λέμε συχνότερα.
      Φιλιά.

  3. @Βάσω, σε ευχαριστώ που δίνεις συνέχεια στη σκέψη μου με το λόγο σου.Και ομολογώ, οτι μου έχουν λείψει οι συζητήσεις μας. Θυμάσαι… οι ολιγόλεπτες αλλά τόσο σημαντικές, ανάμεσα σε αγχωμένα δελτία, ρεπορτάζ και έκτακτα. Ανάμεσα σε πιεστικές, απρόβλεπτες και μερικές φορές οδυνηρές ανατροπές. Αλλά, πάλι, τα πιο σημαντικά, τις περισσότερες φορές, λέγονται…»στο πόδι».
    @Blogo-δάσκαλε, η σαγιονάρα αυτή είναι το σήμα κατατεθέν του έλληνα «οικολόγου – παραλία» !
    Οσο για τη φίλη μας τη Βάσω, επειδή της ταιριάζει η γαλλική κουλτούρα, νομίζω, ότι δεν πρόκειται να μας ξεφύγει…

    • τρείς φίλοι συζητούν:
      -γαμ… τα,άλλαξα καταλύτη στο αμάξι και μου πιάσαν τον λοκω…
      -σε ποιό ρε φίλε;στο πούντο;αφού αυτό είναι παλιό…
      -είναι παλιό,αλλά έβαλα γνήσιο,400ευρώ…
      -σιγά ρε,εγώ δεν θα δινα ούτε 100…

      Ο τρίτος της παρέας συμφώνησε,ούτε 100…
      Και οι δύο είναι από αυτούς που την άλλη μέρα σου στέλνουν 100 email»να σβήσουμε τα φώτα,τις τηλεοράσεις,τα πλυντήρια,την τοστιέρα,να σώσουμε τον πλανήτη και στον ελευθερο χρόνο μας να δώσουμε και αίμα»…
      Πολύ υποκρισία αφεντ-eco.
      Oικολόγοι στα λόγια…
      Κάποια στιγμή,επειδή την γνώση και την ευαισθησία την έχεις-δεν την απέκτησες τώρα που είναι μόδα,θα θελα να διαβάσω την γνώμη σου για αυτή την περιβαλλοντική μανία…
      υ.γ.εντάξει,ότι γίνεται (για) καλό είναι,αλλά να προχωρήσουμε κι ένα βήμα,γιατί είναι χειρότερο να σβήσεις τα φώτα και μετά να βγείς βόλτα με καταλύτη δηλητήριο…

      • αλ6ς, έχεις απόλυτο δίκιο… Είναι εύκολο να σβήσεις το φως και αδιανόητο να αλλάξεις τον χαλασμένο καταλύτη…Και αυτές οι κουβέντες με τους φίλους, είναι κουβέντες που τις έχουμε κάνει όλοι.
        Υ.Γ
        Για την eco- μανία, θα επανέλθω, λίαν συντόμως.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s