Σβησθέντος του φωτός…

…πας ανήρ Άδωνις… λέει μια παλιά λαϊκή ρήση. Φράση εξαιρετική, βγαλμένη από τη λαϊκή σοφία. Φράση που χρησιμοποιούσαν οι μεγαλύτερες γυναίκες για να καθησυχάσουν τους φόβους και τις αγωνίες των κορασίδων που έβλεπαν τη ζωή τους να καθορίζεται με προξενιά. Για να απαλύνουν τη θλίψη των κοριτσιών που συναντούσαν ένα απόγευμα τον «άντρα της ζωής τους» και έπρεπε σιωπηλά να υποκύψουν, όσο οι συμπέθεροι έδιναν τα χέρια και κανόνιζαν τα προικιά σε μετρητά και γη.
Θυμήθηκα αυτή τη φράση τώρα που πλησιάζει το σόου της «Ώρας της Γης». Ξέρετε ποιο εννοώ… Το ετήσιο παγκόσμιο σόου όπου όσοι κάτοικοι του πλανήτη έχουν ηλεκτρικό ρεύμα και είναι περιβαλλοντικά ευαίσθητοι σβήνουν για μια ώρα τα φώτα για να δείξουν ότι ενδιαφέρονται για τη ζωή τους και το μέλλον των παιδιών τους. Σβήνουν για μια ώρα τα φώτα για να δείξουν ότι τους αφορά η κλιματική αλλαγή, ότι είναι αντίθετοι με τη συνεχιζόμενη «δικτατορία» του λιγνίτη, του άνθρακα και του πετρελαίου…
Σιγά τρομάξαμε…
Γιατί για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, το Σάββατο 26 Μαρτίου στις 20:30 ακριβώς, εκατομμύρια πολίτες θα μετατραπούν σε «Άδωνη» του περιβάλλοντος, της πράσινης ανάπτυξης, της δημόσιας υγείας.
Και γύρω στις 21:35, οι περισσότεροι θα δείξουν στην κορασίδα με το όνομα Γη, τι εστί βερίκοκο.
Ευχαριστώ, δεν θα πάρω. Και οι συμβολισμοί έχουν τα όριά τους.
Από το Pontiki

Ο Knut πήγε να βρει τον Thomas

Ο Knut ήταν ένα πολικό αρκουδάκι που γεννήθηκε στο ζωολογικό κήπο του Βερολίνου το 2006. Η μητέρα του το απέρριψε και τη φροντίδα του ανέλαβε ο Thomas.

Το τάιζε με το μπιμπερό, έπαιζε μαζί του, το έμαθε να κολυμπά. Έγινε ο μπαμπάς του.

Ο Knut μεγάλωνε και έγινε γνωστός σε ολόκληρο τον κόσμο. Έγινε δυο φορές εξώφυλλο στο Vanity Fair. Το πρώτο ήταν στην γερμανική έκδοση του περιοδικού και το δεύτερο στο green issue της «μαμάς» αμερικανικής έκδοσης όπου ο πιτσιρίκος αρκούδος φωτογραφήθηκε μαζί με τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο.

Το 2008 ο μπαμπάς του, ο Thomas, βρέθηκε νεκρός στο διαμέρισμά του «χτυπημένος» από έμφραγμα. Ο Knut ορφάνεψε για δεύτερη φορά.
Ο αρκούδος , η ατραξιόν του ζωολογικού κήπου του Βερολίνου συνέχισε να ζει περικυκλωμένος καθημερινά από χιλιάδες βλέμματα, χωρίς, όμως, ούτε ένα χάδι. Και τελικά δεν άντεξε. Στις 19 Μαρτίου του 2011 πέθανε ξαφνικά και αναπάντεχα σε ηλικία, μόλις, 4 ετών μπροστά σε 600 επισκέπτες που τον παρατηρούσαν έξω από τα συρματοπλέγματα…
Μακάρι να βρήκε πάλι τον μπαμπά του.

Πράσινο Ποντίκι Μάρτιος 2011

Ξεφυλλίστε το όπως ακριβώς τυπώνεται

Ανυπακοή και γιαλαντζί ανυπακοή!

Η γιαλαντζί ανυπακοή δεν είναι της μόδας λόγω Σαρακοστής, είναι μανιέρα. Ο γιαλαντζί ανυπάκουος κάνει τον καμπόσο και περπατά εις το «δάσος» όταν ο «λύκος» δεν είναι εκεί.
Ο γιαλαντζί ανυπάκουος γίνεται κινηματίας όταν είναι πεπεισμένος ότι δεν κινδυνεύει. Όταν είναι σίγουρος πως ότι κι αν γίνει θα επιστρέψει σε κλάσματα του δευτερόλεπτου στη ρουτίνα του και τον καναπέ του. Και από κει θα περιγράφει σε φίλους συγγενείς και λοιπές δυνάμεις την τελευταία πράξη της γιαλαντζί αντίστασής του.
Είναι, άραγε, γι αυτό το λόγο κατακριτέος ο γιαλαντζί ανυπάκουος;
Όχι, εάν παραδεχθεί – παραφράζοντας το τραγούδι – ότι «μόνο αυτό ξέρει και μπορεί».
Όχι, αρκεί να μην είναι υπερφίαλος και υπερεκτιμημένος.
Όχι, αρκεί να μην μας πρήζει ότι κατέχει τη μια και μοναδική αλήθεια.
Η παρακάτω ανάρτηση αφιερώνεται σε κάθε ενδιαφερόμενο.
Για τη συνέχεια κάντε κλικ στο Pontiki

Το πρόσωπο του πλανήτη

Νομίζω ότι κατάλαβα γιατί οι φίλοι μας οι εξωγήινοι δεν θα προσγειωθούν ποτέ στον μπλε πλανήτη… Μετά από ενδελεχείς έρευνες και υπολογισμούς κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο πλανήτης Γη είναι άντρας, δεξιόχειρας, έχει εισόδημα λιγότερο από 12.000 δολάρια το χρόνο, διαθέτει κινητό τηλέφωνο αλλά όχι τραπεζικό λογαριασμό… Είναι 28 χρονών και κινέζος της εθνότητας Han.
Φαντάζομαι ότι ο γαλαξίας έχει πιο ελκυστικούς προορισμούς…
Το εξαιρετικό βίντεο είναι δια χειρός National Geographic

Η ορχήστρα των λαχανικών!

Από το Πράσινο Ποντίκι

Είναι μουσικάρες και έχουν αποκτήσει παγκόσμια φήμη, αφού καθηλώνουν το κοινό χρησιμοποιώντας ως μουσικά όργανα καρότα, κολοκύθες, πράσα και αγκινάρες!
Το όνομα του ενδεκαμελούς συγκροτήματος είναι «The Vienna Vegetables Orchestra» και όπως μαρτυρά και το όνομά τους πηγή της έμπνευσής τους είναι η γενέθλια πόλη τους η Βιέννη, πόλη που είναι συνώνυμη με τη μουσική.
Η ιδέα να χρησιμοποιήσουν φρέσκα αλλά και αποξηραμένα λαχανικά ως μουσικά όργανα τους ήρθε ένα βράδυ μαγειρεύοντας…Ένα από τα μέλη του συγκροτήματος έφτιαχνε σάλτσα και το μουσικό αυτί του έπιασε τον αδιόρατο θόρυβο που κάνει η ντομάτα όταν την τεμαχίζεις. Μετά τη ντομάτα άρχισαν να πειραματίζονται και με άλλα λαχανικά αλλά και με όσπρια και βέβαια ως μουσικοί άρχισαν να τα προσαρμόζουν.
Η ορχήστρα των λαχανικών χρησιμοποιεί τα καρότα ως φλάουτα, τις κολοκύθες ως μπάσο, τη σελινόριζα για μπόνγκος, ρίζες για μπακέτες κρουστών, τα κρεμμύδια, τα πράσα τις πιπεριές ακόμα και ως βιολιά! Όπως λένε αυτό που ανακάλυψαν είναι ότι τα λαχανικά έχουν την ιδιότητα να βγάζουν πολύ ξεχωριστούς και ιδιαίτερους ήχους που κανένα μουσικό όργανο ή άλλο υλικό δεν μπορεί να αποδώσει.
Τα μέλη της Ορχήστρας των Λαχανικών προκειμένου τα όργανά τους να είναι φρέσκα και να έχουν εξαιρετική απόδοση, επισκέπτονται πριν από κάθε συναυλία τη λαϊκή αγορά και επιλέγουν με προσοχή τα λαχανικά τους που πρέπει πρώτης ποιότητας! Αμέσως μετά κάνουν τις κατάλληλες τροποποιήσεις και στη συνέχεια με τα φρεσκότατα μουσικά τους όργανα ανεβαίνουν στη σκηνή και αποθεώνονται.
Τα μέλη της ορχήστρας έχουν φροντίσει ώστε τα λαχανικά να μην πηγαίνουν στον σκουπιδοτενεκέ μετά το τέλος της συναυλίας. Έτσι τα κομμάτια των λαχανικών που αφαιρούν κατά τη διαδικασία κατασκευής των οργάνων δεν τα πετάνε αλλά τα κάνουν λαχανόσουπα την οποία προσφέρουν στα κονσέρτα στους θεατές. Τα όργανα- λαχανικά τα μοιράζουν επίσης στους θεατές και στην περίπτωση που κάποιο περισσέψει οδεύει για κομποστοποίηση.
The Vienna Vegetables Orchestra, είναι μοναδική στον κόσμο αφού όπως λένε τα μέλη της γνωρίζουν μόνον έναν σολίστα μουσικό που χρησιμοποιεί λαχανικά ο οποίος βρίσκεται στην Αυστραλία. Όπως λένε όμως, επί της ουσίας υπάρχουν εκατομμύρια ορχήστρες λαχανικών σε ολόκληρο τον κόσμο αρκεί κάποιος να κάνει μια βόλτα σε οποιαδήποτε λαϊκή αγορά και ακούσει με προσοχή τους λεπτούς ήχους που βγάζουν όλα τα λαχανικά. Άλλωστε όπως επισημαίνουν δεν υπάρχουν μόνον ορχήστρες λαχανικών αλλά και παπουτσιών και ψωμιών ακόμα και αυτοκινήτων, αρκεί κανείς να έχει το ταλέντο του μουσικού ή του υποψιασμένου ακροατή.

Ορθοπεταλιές VS γκαζιές

Από το Πράσινο Ποντίκι

Το Στρασβούργο προτείνει ως ανώτατο όριο ταχύτητας τα 30 χιλιόμετρα για να αποθαρρύνει τη χρήση αυτοκινήτων

Ας βάλουμε λίγο τη φαντασία μας να δουλέψει και ας υποθέσουμε ότι αύριο το πρωί διανέμεται μια δήλωση από τον δήμαρχο της Αθήνας ή της Θεσσαλονίκης ή της Πάτρας που λέει το εξής…. « οι δρόμοι δεν ανήκουν πλέον μόνον στα αυτοκίνητα. Πρέπει να αναδιανεμηθούν με ένα δικαιότερο τρόπο μεταξύ όλων των μέσων μεταφοράς. Και κυρίως θα πρέπει να προστατευθούν οι πιο ευάλωτες ομάδες για τις οποίες θα πρέπει να δημιουργηθούν ζώνες όπου όλοι οι χρήστες θα έχουν πρόσβαση, όμως, ο πεζός θα είναι βασιλιάς».
Η δήλωση αυτή, συνοδεύεται και από ένα πρώτο δραστικό μέτρο που ορίζει ότι το ανώτατο όριο ταχύτητας ορίζεται αυστηρά σε ολόκληρη την πόλη στα 30 χιλιόμετρα… Και μετά ξυπνήσαμε γιατί όποιος δήμαρχος επιχειρούσε κάτι τέτοιο στην Ελλάδα θα γινόταν δακτυλοδεικτούμενος, θα χαρακτηριζόταν γραφικός και οπισθοδρομικός αφού οι εκατοντάδες χιλιάδες «Σουμάχερ» της διπλανής μας πόρτας δεν θα μπορούσαν να εκτονώσουν τα απωθημένα τους… Η δήλωση αυτή όπως και η πρόταση που τη συνοδεύει δεν είναι φανταστική, απλώς έγινε σε μια άλλη πόλη από έναν άλλο δήμαρχο. Γιατί όλα αυτά τα ωραία και κατ΄εμάς «οπισθοδρομικά» συμβαίνουν στο Στρασβούργο και την περίφημη δήλωση αλλά και την πρόταση να μετατραπούν σε «χελώνες» τα αυτοκίνητα ώστε να ενθαρρυνθεί η κίνηση του ποδηλάτου και να καταστεί ο πεζός βασιλιάς, ανήκει στο δήμαρχο της πόλης Roland Ries.
Το Στρασβούργο θεωρείται φιλική προς τον χρήστη πόλη αφού με συντονισμένες ενέργειες και μέτρα έχει καταφέρει να χρησιμοποιούν το αυτοκίνητό τους περίπου το 50% των κατόχων, διαθέτει δίκτυο ποδηλατοδρόμων που ξεπερνά τα 485 χιλιόμετρα, ενώ φημίζεται και για το καλύτερο στη Γαλλία δίκτυο τραμ. Η πρόταση για μείωση του ορίου ταχύτητας στα 30 χιλιόμετρα έχει σαν στόχο τόσο την ενίσχυση της οδικής ασφάλειας όσο και να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη χρήση του ποδηλάτου από περισσότερους πολίτες. Το όραμα του δημάρχου του Στρασβούργου είναι η πόλη του να αποτελέσει παράδειγμα – καταλύτη και για όλες πόλεις που αγωνίζονται για να περιορίσουν την κίνηση των αυτοκινήτων. Το εάν η πρόταση για τη μείωση του ορίου ταχύτητας θα γίνει τελικά αποδεκτή είναι θέμα των ίδιων των κατοίκων της πόλης οι οποίοι θα κληθούν το Μάιο να ψηφίσουν. Σύμφωνα με τις αρμόδιες αρχές το θέμα θα τεθεί σε ψηφοφορία αφού το μέτρο για να επιτύχει θα πρέπει να γίνει κατανοητό από τους ίδιους τους πολίτες ώστε στη συνέχεια να εφαρμοστεί χωρίς προβλήματα. Ο δήμαρχος του Στρασβούργου εκτιμά ότι η μετεξέλιξη των πόλεων σε «πράσινες» και ιδανικές για τους πεζούς και τους ποδηλάτες, δεν μπορεί να γίνει με μεμονωμένες αποφάσεις αλλά μέσα από στρατηγικές της άμεσης δημοκρατίας όπως είναι τα δημοψηφίσματα.

Ελληνικό: Θα γίνει της… Κερατέας (2)

Της Βάλιας Μπαζού από το Πράσινο Ποντίκι

Δεν πρόκειται ούτε για πρόβλεψη ούτε για προφητεία. Πρόκειται απλώς για κοινή λογική αφού η κυβέρνηση συνεχίζει να κάνει τα ίδια λάθη, συνεχίζει να προκαλεί με τις ίδιες κινήσεις αποκαλύπτοντας – και αυτό είναι το πρόβλημα – ότι δεν πρόκειται για λάθος στρατηγική αλλά για δομημένα στοιχεία του χαρακτήρα της.
Όπως στην Κερατέα έτσι και στο Ελληνικό, η κυβέρνηση λειτουργεί υπεροπτικά, αντιμετωπίζει υποτιμητικά πολίτες, φορείς και επιστήμονες, δείχνει να αγνοεί ή πράγματι αγνοεί γεγονότα και διεργασίες που λαμβάνουν χώρα στην κοινωνία.
Όπως στην Κερατέα έτσι και στο Ελληνικό, η κυβέρνηση με περισσή αλαζονεία πέρασε μέσα σε μια νύχτα από την ωδή στη διαβούλευση, στη φοβική και ενοχική κρυψίνοια, από τις ανοιχτές διαδικασίες στην ομερτά.
Και το χειρότερο είναι ότι με τις επιλογές της αποδεικνύει ότι δεν δείχνει κανέναν πολιτικό σεβασμό στη δύναμη της συγκυρίας και της χρονικής στιγμής. Γιατί δεν χρειάζεται καμιά βαθιά πολιτική σκέψη για να καταλάβει κανείς ότι όταν η κοινωνία δέχεται καταιγισμό δυσβάσταχτων μέτρων, όταν η ζωή της πλειοψηφίας των πολιτών αλλάζει μέσα σε μια νύχτα προς το χειρότερο, όταν ο φόβος και η ανασφάλεια είναι καθημερινοί συνομιλητές, τότε μια αραχνοειδής ρωγμή μετατρέπεται σε βαθιά κόκκινη γραμμή και ένα «τοπικό» ζήτημα, απορροφά τη γενικευμένη ένταση, τη γενικευμένη οργή και μετουσιώνεται σε μπετόν αρμέ αντίδραση.
Για του λόγου το αληθές, αρκούν οι συνεχιζόμενες συγκρούσεις των κατοίκων της Κερατέας με τις δυνάμεις των ΜΑΤ. Για του λόγου το αληθές, αρκεί η ανοικτή επιστολή που υπογράφουν για το Ελληνικό 65 δίκτυα, οργανώσεις, περιβαλλοντικές ομάδες και δημοτικές κινήσεις από όλη την Ελλάδα. Πολίτες από σχεδόν όλους του δήμους της Αττικής αλλά και από τη Θεσσαλονίκη, την Ύδρα, την Καρδίτσα, τον Άραχθο, την Πρέβεζα, την Πάρο, τη Δράμα και τις Σέρρες!
Γιατί στην περίπτωση του Ελληνικού, η κυβέρνηση κατάφερε αντί για Μητροπολιτικό Πάρκο να δημιουργήσει Μητροπολιτική Αντίδραση!
Κοκτέιλ αναμενόμενο αφού η σημερινή κυβέρνηση ήταν εκείνη που είχε αναγάγει τη δημιουργία Μητροπολιτικού Πάρκου σε σύμβολο και σημαία. Είχε δεσμευτεί στους πολίτες και τους φορείς. Είχε σηκώσει την παντιέρα της αντίστασης απέναντι στον Γιώργο Σουφλιά. Και τώρα τα ίδια αυτά πρόσωπα αφού υπέστειλαν τη σημαία, πέταξαν από το κάδρο τους πολίτες, τους φορείς και τους έλληνες επιστήμονες, επιλέγοντας την πολιτική των κλειστών θυρών. Οι διαβουλεύσεις για τον τρόπο αξιοποίησης των 6.000 στρεμμάτων γίνονται στο Κατάρ και τα σχέδια στο γραφείο του Ασεμπίγιο στην Ελβετία. Οι δήμαρχοι, οι φορείς, οι κάτοικοι της περιοχής, οι επιστήμονες του ΕΜΠ, αντιμετωπίζονται είτε λες και είναι αόρατοι είτε λες και είναι ενοχλητικές παρωνυχίδες.
Και ακριβώς γι αυτό το λόγο στο Ελληνικό θα γίνει της Κερατέας!

Ελληνικό: Θα γίνει της…Κερατέας

Μην χάσετε το «Πράσινο Ποντίκι» που κυκλοφορεί την Πέμπτη μαζί με το «Ποντίκι». Αποκαλυπτικό ρεπορτάζ για το Μητροπολιτικό κίνημα αντίδρασης που όλο και γιγαντώνεται για να ακυρώσει τα σχέδια της κυβέρνησης για την εκποίηση του Ελληνικού. Το «πείραμα» του Ασεμπίγιο στην περιοχή Πόμπλενοου της Βαρκελώνης και η μεταφορά του στα 6.000 στρέμματα των πρώην αεροδρομίου.
Τι κρύβεται πίσω από τα μεγαλεπήβολα σχέδια για τη λεγόμενη οικονομία της γνώσης και τη συνύπαρξη καινοτόμων δραστηριοτήτων όπως εκπαίδευση και τεχνολογία με μεγάλες επιχειρήσεις, σχολές, ακαδημίες και χώρους κατοικίας.
Ακόμα οι 83 μέρες συγκρούσεων των κατοίκων της Κερατέας με τις δυνάμεις των ΜΑΤ. Γιατί κάνουν την πάπια οι υπουργοί.
Η «μαφία» των τροφίμων και η «μαϊμού» βοήθεια στους πεινασμένους του πλανήτη με στόχο την επέλαση των εταιρειών κολοσσών των μεταλλαγμένων σε περισσότερες από 20 χώρες που λιμοκτονούν. Τι έγινε στο περιθώριο του Νταβός και πώς οι εκπρόσωποι 17 πολυεθνικών της βιοτεχνολογίας ανέλαβαν να «σώσουν» τον κόσμο με το αζημίωτο.