Ξεκίνησα τη βόλτα από την πλατεία Πρωτομαγιάς και με οδήγησαν στο πάρκο τα χνάρια των προηγούμενων απηυδισμένων πολιτών. Είχαν ανοίξει τρύπες στα κάγκελα, είχαν ρίξει –σεμνά και ταπεινά – τα «απαγορεύεται».
Δεν τους αδικώ, έχουν περάσει τρία χρόνια… Και να τι είδα:
Το σιντριβάνι. Ωραίο είναι.
Τον ημιτελή κεντρικό δρόμο από το Άγαλμα του Κωνσταντίνου προς την κεντρική πλατεία. (ευτυχώς οι φανατικοί σκακιστές είναι ακόμα εκεί).
Κλειστό, το δρόμο με τα αγάλματα.
Την υπό κατασκευή πλατεία του Οικονομίδη.
Την ίδια κατάσταση ακριβώς απέναντι, στο παλιό χαμηλό σιντριβανάκι
Με έπιασε η ψυχή μου και δεν πήγα στον ροδώνα παρόλο που έχει ανοίξει. Θα πάω τις επόμενες μέρες.
Superνομαρχία δεν γκαζώνεις λίγο γιατί παράγινε της ανάπλασης….
Νοε
12
2010
