¨Εχω δηλώσει την επαγγελαμτική μου ιδιότητα. Είμαι δημοσιογράφος και έχω πολλούς φίλους δημοσιογράφους που τις τελευταίες ημέρες βρέθηκαν στο κενό. Όπως η κολλητή μου, η Αθηνά Φλώρου, που εργαζόταν στον City99,5. Βλέποντας χθες επί δίωρο μια εκπομπή αφιερωμένη στο λουκέτο που μπήκε στον ΕΤ και τον City, η Αθηνά ανήρτησε στο facebook αυτό το εξαιρετικό κείμενο.

Άλλη φορά θα βλέπω NCIS..
..αντί για εκπομπές με θέμα την κρίση στα media, που προβάλλονται την ίδια ώρα.
Όχι ότι κι αυτές δεν είναι ενδιαφέρουσες.
Έχουν και πολλά κοινά στοιχεία : σκηνοθεσία, σενάρια, πρωταγωνιστές, κομπάρσους, σχέδια δράσης, συνωμοσίες, δολοφονίες, εκρήξεις, αναλυτές στοιχείων, ειδήμονες, πράκτορες, δράστες και θύματα.
Βέβαια, στο NCIS οι πράκτορες είναι σκέτοι πράκτορες.
Στα πάνελ, οι συμμετέχοντες έχουν και μία παύλα δίπλα στη βασική τους ιδιότητα : δημοσιογράφοι-εκδότες, δημοσιογράφοι-συνταξιούχοι, δημοσιογράφοι-βουλευτές, δημοσιογράφοι- επιχειρηματίες, δημοσιογράφοι-πρώην υπουργοί κλπ.
Στο NCIS, είναι ξεκάθαρο ποιοι είναι οι πρωταγωνιστές.
Στα πάνελ, το κάστινγκ για τον πρώτο ρόλο διαρκεί όσο και η ίδια η εκπομπή.
Στο NCIS, τα αποδεικτικά στοιχεία μελετώνται .
Στα πάνελ, τα αποδεικτικά στοιχεία παραποιούνται.
Στο NCIS, οι πράκτορες προσπαθούν να βρουν το δράστη.
Στα πάνελ, οι συμμετέχοντες προσπαθούν να κατονομάσουν το διπλανό τους ως δράστη.
Στο NCIS, οι πράκτορες τα βάζουν με τους πιο υψηλόβαθμους συναδέλφους τους όταν τους εμποδίζουν στη δουλειά τους.
Στα πάνελ, οι δημοσιογράφοι τα βάζουν με τους πιο «χαμηλόβαθμους» συναδέλφους τους όταν τους υπενθυμίζουν τη δουλειά τους.
Στο NCIS, υπάρχουν γκεστ σταρ σε κάθε επεισόδιο.
Στα πάνελ υπάρχουν οι ίδιοι σταρ σε κάθε επεισόδιο.
Στο NCIS, διαφωνούν για το ποιος είναι ο δολοφόνος.
Στα πάνελ, διαφωνούν για το ποιος είναι το θύμα.
Στο NCIS, καταδικάζουν το δολοφόνο.
Στα πάνελ, καταδικάζουν το θύμα.
Στο NCIS, καταθέτουν τις ταυτότητές τους, αλλά όχι τα όπλα.
Στα πάνελ, καταθέτουν τα όπλα, αλλά όχι τις ταυτότητές τους.
Θα μου πεις, μπορεί σε κάποιο άλλο πάνελ να είναι αλλιώς.
Να αφήνουν και τον πραγματικά άμεσο ενδιαφερόμενο, δηλαδή τον/την εκπρόσωπο των εργαζομένων, να μιλήσει.
Να τον/την ακούν, αντί να τον/την εμποδίζουν.
Να τον/τη σέβονται, αντί να τον/την αγνοούν.
Να τον/την πάρουν ως παράδειγμα και όχι ως άλλοθι.
Αλλά αν είναι αργά, θα δω το Sex and the City..